Chalito (part. El Fantasma)
Veintiuno tenía Chalito
Le tocó la mala suerte
Cuentan que de muchachito
Le encantaba tronar cuetes
Que al poco tiempo no eran de juguete
La capital no dormía
Si andaba el plebe despierto
Fino chanate traía
De Arturo buen elemento
Salió igualito igualito que el viejo
Al estilo de aquel hombre
Sentado en una hielera
Cuando lo traes en la sangre
¿Cuál es la opción que te queda?
Darle hasta que tope
Y sea lo que Dios quiera
Claves radios y frecuencias
Eran parte de mis días
Me atuve a las consecuencias
Sabía donde me metía
Siento vivir muy recio la vida
La tierra comió algo bueno
A ver si no le hago daño
La última yo se las cuento
No respondieron mis brazos
Y caí a la tierra donde al fin descanso
Todo lo que diga sobra
Al fin ya estoy en la banca
Ojalá sirva mi historia
Y que agarre el rollo la raza
No hay nada como la familia y la casa
Chalito (met El Fantasma)
Eénentwintig was Chalito
Hij had pech in het spel
Ze zeggen dat hij als jongen
Houdt van knallen met vuurwerk
Maar al snel waren het geen speeltjes meer
De hoofdstad sliep niet
Als de jongen wakker was
Met een chique outfit aan
Van Arturo, een goede gast
Hij leek precies op zijn vader
In de stijl van die man
Zittend op een koelbox
Als het in je bloed zit
Wat is dan je enige optie?
Gaan tot het uiterste
En laat het maar aan God over
Codes, radio's en frequenties
Maak deel uit van mijn dagen
Ik hield me aan de gevolgen
Wist waar ik mee bezig was
Voel het leven intens leven
De aarde heeft iets goeds gegeten
Hopelijk doe ik geen kwaad
De laatste vertel ik je
Mijn armen gaven niet thuis
En viel op de grond waar ik eindelijk rust vind
Alles wat ik zeg is overbodig
Uiteindelijk ben ik op de bank
Ik hoop dat mijn verhaal helpt
En dat de mensen het begrijpen
Er is niets zoals familie en thuis