Traigo polvo del camino
Traigo polvo del camino
Calle ciega, Tacupae y los pelaos
Yo vengo del alto Apure,
Atravesando llanuras,
Atravesando sabanas
Vengo cantando un corrió.
Traigo polvo del camino,
Traigo polvo de camino,
Traigo la espuma del rió. (Bis)
Como la espuma del rió
Atravesando las fronteras
Partiendo del alto apure
Para el resto de Venezuela
Añorando mi caballo
Debajo de un merecuré
Traigo polvo del camino
Y lo traigo del apure
Yo monte el mejor caballo
Que ha nacido en el Apure
Aquel que siempre
Amarraba
Debajo de un merecuré
Recuerdo pase nadando,
Recuerdo pase nadando
Con mi caballo el Apure. (Bis)
Todavía recuerdo vienen y van
De las cosas que hace tiempo deje
Atrás no puedo olvidarte no
Puedo sacarte
Sabana y Llanura
En mi mente dejaste
Vente pa mi tierra pa que
Demos un paseo cachorrita en
Venezuela a forma el sandungueo
A ti te gusta moverte de aquí pa ya
Pa móntate en el caballo de calle una vez más
Ahora me encuentro cantando
En la ciudad de Caracas,
Donde todo es maravilla,
Donde todo es más bonito.
Pero le juro, mi hermano,
Pero le juro mi hermanito,
No hay tierra como mi llano.
Traigo polvo del camino
Venezuela, Venezuela
Traigo polvo del camino
Siente Venezuela may
Ik Breng Stof van de Weg
Ik breng stof van de weg
Dode straat, Tacupae en de gasten
Ik kom van het hoge Apure,
Over vlaktes trekkend,
Over savannes trekkend
Kom ik zingend een lied.
Ik breng stof van de weg,
Ik breng stof van de weg,
Ik breng het schuim van de rivier. (Herhaling)
Als het schuim van de rivier
Over de grenzen trekkend
Vertrekkend uit het hoge Apure
Voor de rest van Venezuela
Verlangend naar mijn paard
Onder een merecuré
Ik breng stof van de weg
En ik breng het uit Apure.
Ik reed op het beste paard
Dat ooit in Apure is geboren
Die altijd
Vastgebonden was
Onder een merecuré
Ik herinner me dat ik zwom,
Ik herinner me dat ik zwom
Met mijn paard in Apure. (Herhaling)
Ik herinner me nog steeds, ze komen en gaan
Van de dingen die ik lang geleden achterliet
Achter kan ik je niet vergeten, nee
Kan je niet uit mijn hoofd zetten
Savanne en vlaktes
Heb je in mijn gedachten achtergelaten
Kom naar mijn land zodat we
Een ritje kunnen maken, schatje in
Venezuela, laten we het feest beginnen
Jij houdt ervan om te bewegen van hier naar daar
Om weer op het paard te stappen, een keer meer.
Nu zing ik
In de stad Caracas,
Waar alles wonderbaarlijk is,
Waar alles mooier is.
Maar ik zweer het je, mijn broer,
Maar ik zweer het je, mijn broertje,
Er is geen land zoals mijn vlaktes.
Ik breng stof van de weg
Venezuela, Venezuela
Ik breng stof van de weg
Voel Venezuela, ja.