La llave
Puedo darte melodías
Hacer rimas en tu nombre
Pero nunca llegaré tan lejos
Para devolverte
Tanta paz, tanta melancolía
Tanta pausa en mi vida
Como la tinta cuando sueño canciones
Como la razón cuando me faltan razones
Como el tren que se mete en las nubes
Sos la llave hacia otro lado
Hacia el costado de las cosas
Donde no son solo hermosas
Puedo entender la realidad
Y en realidad me haces entender eso que no todos ven
Cuando así estamos no existen ilegalidades
Ni posturas, sin darme cuenta ya me está abrazando
Esta locura la que me hace ver todo distinto
La que me hace encontrar los caminos
Puedo hacerte mil banderas
Puedo hablar de fantasías
Pero estaria tan lejos de explicar
Lo que es pasar por la frontera más sensible de mis días
Y así te rebajaría
Como esas alas para levantar vuelo
Como el destino que me lleva a tu cielo
Como la nave que deshace los hielos
Sos la llave hacia otro lado
Hacia el costado de las cosas
Donde no son solo hermosas
Puedo entender la realidad
Y en realidad me haces entender eso que no todos ven
Cuando así estamos no existen ilegalidades
Ni posturas, sin darme cuenta ya me está abrazando
Esta locura la que me hace ver todo distinto
La que me hace encontrar los caminos
De Sleutel
Ik kan je melodieën geven
Rijmen maken in jouw naam
Maar ik zal nooit zo ver komen
Om je terug te geven
Zoveel rust, zoveel melancholie
Zoveel pauze in mijn leven
Zoals de inkt wanneer ik droom van liedjes
Zoals de reden wanneer ik redenen mis
Zoals de trein die de wolken inrijdt
Jij bent de sleutel naar een andere kant
Naar de zijkant van de dingen
Waar het niet alleen mooi is
Ik kan de realiteit begrijpen
En in werkelijkheid laat je me begrijpen wat niet iedereen ziet
Wanneer we zo zijn, bestaan er geen illegaliteiten
Geen houdingen, zonder het te beseffen omarmt het me al
Deze gekte die me alles anders laat zien
Die me de wegen laat vinden
Ik kan je duizend vlaggen maken
Ik kan over fantasieën praten
Maar ik zou zo ver weg zijn van uitleggen
Wat het is om door de meest gevoelige grens van mijn dagen te gaan
En zo zou ik je verlagen
Zoals die vleugels om op te stijgen
Zoals het lot dat me naar jouw hemel leidt
Zoals het schip dat het ijs doet smelten
Jij bent de sleutel naar een andere kant
Naar de zijkant van de dingen
Waar het niet alleen mooi is
Ik kan de realiteit begrijpen
En in werkelijkheid laat je me begrijpen wat niet iedereen ziet
Wanneer we zo zijn, bestaan er geen illegaliteiten
Geen houdingen, zonder het te beseffen omarmt het me al
Deze gekte die me alles anders laat zien
Die me de wegen laat vinden