Una Nueva Noche Fria
Voces, solo voces, como ecos
Como atroces chistes sin gracia
Hace mucho tiempo escucho voces
Y ni una palabra
Y mis ojos maltratados
Se refugian en la nada
Y se cansan de ver un montón de caras
Y ni una mirada
Una nueva noche fría en el barrio
Los tranzas se llenan los bolsillos
Las calles son nuestras
Aunque el tiempo diga lo contrario
Y los sueños no soñados
Ya se amargan la garganta y se callan
Y eso, casi siempre
(O siempre), les encanta
Van quedando pocas sonrisas
Prisioneros de esta cárcel de tiza
Se apagó el sentido
Se encendió un silencio de misa
Menos horas en la vida
Más respuestas a una causa perdida
De por qué los sentimientos
Vuelven con el día
Solo, como un pájaro que vuela en la noche
Libre de vos, pero no de mí
Vacío, como el sueño de una gorra
Lleno de nada, sin saber donde ir
Duro como un muerto en su tumba
Que murió de miedo
Por el valor de vivir
Las nubes no son de algodones
Y las depresiones son maldiciones
Te va distrayendo, te enrosca
Te lleva y te come
Te lastima y no perdona
Y en algún lugar te roba la cara
La sonrisa, la esperanza
La fe en las personas
Solo, como un pájaro que vuela en la noche
Libre de vos, pero no de mí
Vacío, como el sueño de una gorra
Lleno de nada, sin saber donde ir
Duro como un muerto en su tumba
Que murió de miedo
Por el valor de vivir
Solo, como un pájaro que vuela en la noche
Libre de vos, pero no de mí
Vacío, como el sueño de una gorra
Lleno de nada, sin saber donde ir
Duro como un muerto en su tumba
Que murió de miedo
Por el valor de vivir
Een Nieuwe Koude Nacht
Stemmen, alleen stemmen, als echo's
Als wrede grappen zonder humor
Al heel lang hoor ik stemmen
En geen enkel woord
En mijn mishandelde ogen
Zoeken toevlucht in het niets
En ze zijn moe van het zien van een hoop gezichten
En geen enkele blik
Een nieuwe koude nacht in de buurt
De dealers vullen hun zakken
De straten zijn van ons
Ook al zegt de tijd van niet
En de niet gedroomde dromen
Bitteren al in de keel en zwijgen
En dat, bijna altijd
(Of altijd), vinden ze leuk
Er blijven nog maar weinig glimlachen over
Gevangenen van deze krijtgevangenis
De betekenis is gedoofd
Er is een stilte van een mis ontstaan
Minder uren in het leven
Meer antwoorden op een verloren zaak
Waarom de gevoelens
Terugkomen met de dag
Alleen, als een vogel die 's nachts vliegt
Vrij van jou, maar niet van mij
Leeg, als de droom van een pet
Vol met niets, zonder te weten waarheen te gaan
Hard als een dode in zijn graf
Die stierf van angst
Voor de moed om te leven
De wolken zijn geen watten
En de depressies zijn vervloekingen
Het afleidt je, het draait je om
Het neemt je mee en eet je op
Het doet je pijn en vergeeft niet
En ergens steelt het je gezicht
De glimlach, de hoop
Het geloof in de mensen
Alleen, als een vogel die 's nachts vliegt
Vrij van jou, maar niet van mij
Leeg, als de droom van een pet
Vol met niets, zonder te weten waarheen te gaan
Hard als een dode in zijn graf
Die stierf van angst
Voor de moed om te leven
Alleen, als een vogel die 's nachts vliegt
Vrij van jou, maar niet van mij
Leeg, als de droom van een pet
Vol met niets, zonder te weten waarheen te gaan
Hard als een dode in zijn graf
Die stierf van angst
Voor de moed om te leven