Una Nueva Noche Fría En El Barrio
Voces solo voces como ecos
Como atroces chistes sin gracia
Hace mucho tiempo escucho voces
Y ni una palabra
Y mis ojos maltratados
Se refugian en la nada y se cansan
De ver un montón de caras y ni una mirada
Una nueva noche fría en el barrio
Los tranzas se llenan los bolsillos
Las calles son nuestras aunque
El tiempo diga lo contrario
Y los sueños no soñados
Ya se amargan la garganta y se callan
Y eso casi siempre o siempre les encanta
Van quedando pocas sonrisas
Prisioneros de esta cárcel de tiza
Se apago el sentido se encendió
Un silencio de misa
Menos horas en la vida
Más respuestas a una causa perdida
De por que los sentimientos vuelven con el día
Solo como un pájaro que vuela en la noche
Libre de vos pero no de mi
Vacío como el sueño de una gorra
Lleno de nada sin saber donde ir
Duro como un muerto en su tumba
Que murió de miedo por el valor de vivir
Las nubes no son de algodones
Y las depresiones son maldiciones
Te va distrayendo, te enrosca, te lleva y te come
Te lastima y no perdona y en algún lugar te roba la cara
La sonrisa, la esperanza, la fe en las personas
Solo como un pájaro que vuela en la noche
Libre de vos pero no de mi
Vacío como el sueño de una gorra
Lleno de nada sin saber donde ir
Duro como un muerto en su tumba
Que murió de miedo por el valor de vivir
Een Nieuwe Koude Nacht In De Buurt
Stemmen, alleen stemmen als echo's
Als wrede grappen zonder humor
Al heel lang hoor ik stemmen
En geen enkel woord
En mijn mishandelde ogen
Zoeken toevlucht in het niets en raken moe
Van het zien van een hoop gezichten en geen enkele blik
Een nieuwe koude nacht in de buurt
De dealers vullen hun zakken
De straten zijn van ons, ook al
Zegt de tijd iets anders
En de niet-gedroomde dromen
Bitteren al in de keel en zwijgen
En dat vinden ze bijna altijd of altijd leuk
Er blijven nog maar weinig glimlachen over
Gevangenen in deze krijtgevangenis
Het gevoel doofde, er ontstond
Een stilte van een mis
Minder uren in het leven
Meer antwoorden op een verloren zaak
Waarom de gevoelens terugkomen met de dag
Alleen als een vogel die 's nachts vliegt
Vrij van jou maar niet van mij
Leeg als de droom van een pet
Vol met niets zonder te weten waarheen te gaan
Hard als een dode in zijn graf
Die stierf van angst voor de moed om te leven
De wolken zijn geen watten
En de depressies zijn vervloekingen
Het afleiden, het wikkelen, het meenemen en het opeten
Het doet pijn en vergeeft niet en op een plek steelt het je gezicht
De glimlach, de hoop, het geloof in de mensen
Alleen als een vogel die 's nachts vliegt
Vrij van jou maar niet van mij
Leeg als de droom van een pet
Vol met niets zonder te weten waarheen te gaan
Hard als een dode in zijn graf
Die stierf van angst voor de moed om te leven
Escrita por: Patricio Rogelio Santos Fontanet / Juan Alberto Carbone / Maximiliano Djerfy / Christian Eleazar Torrejon / Daniel Horacio Cardell / Diego Marcelo Arganaraz / Eduardo Arturo Vasquez