Herrame On Saapuva
Kostonkuu joi verta tuhannen kristityn
Höyryävän maljan heidän kalloistaan
Edes aseet ruosteiset eivät itkeneet
Ne vihdoin saivat nauttia veriteoistaan
Ei auta parhain miekkakaan
Ilman miestä ja tahtoa takanaan
Heikko kansa (joka) luottaa jumalaan
Jää aina tappiolle - kuolemaan
Suru nousee uuteen loistokkaaseen kunniaan
Vaikkei herran kansaa täällä kukaan surekaan
Kun tanner verestä juo jälleen humalaan
Syksyn pakkastuuletkin saa kosto juopumaan
Vanhan kirkon raunioille
Ei elämä tee paluutaan
Herramme on saapuva
Vallitseva ikuisuutenaan
Helvetin kunnia mukanaan
La llegada de la venganza
La luna de la venganza bebe la sangre de mil cristianos
El vapor de la copa de sus cráneos
Ni siquiera las armas oxidadas lloraron
Finalmente disfrutaron de sus actos de sangre
Ni la mejor espada ayuda
Sin un hombre y voluntad detrás
El débil pueblo que confía en Dios
Siempre queda en desventaja - muriendo
El dolor se eleva a un nuevo y glorioso honor
Aunque nadie llore por el pueblo del Señor aquí
Cuando la tierra se embriaga de sangre nuevamente
Incluso los vientos helados del otoño hacen que la venganza se embriague
En las ruinas de la antigua iglesia
La vida no regresa
Nuestro Señor llegará
Reinando eternamente
Con la gloria del infierno