Ante El Altar Me Juraste
Ante el altar me juraste
que nunca me olvidarías.
Y faltaste al juramento
cuando más falta hacía.
Ven y siéntate a mi vera
y cuéntame a mí tus penas
que cuando escuches las mías
verás como te consuelas.
Que no me quieres pa na
y lágrimas se te caen
cuando me ves pasar.
Mujer, tú porque no cambias
de tu manera de ser.
Gozas con verme sufrir,
con llevarme la contraria
y no me dejas vivir.
Anda vete de mi vera
que no quiero na contigo,
que tienes alma de fiera.
Anda vete de mi vera
que no quiero na contigo
por ser mala compañera.
Voor het Altaar Heb Je Me Gezward
Voor het altaar heb je me gezward
dat je me nooit zou vergeten.
En je hebt het gezworen
toen ik je het meest nodig had.
Kom en ga naast me zitten
en vertel me je verdriet,
want als je het mijne hoort,
zie je hoe je jezelf troost.
Dat je me voor niets wilt,
en de tranen vallen je
als je me voorbij ziet gaan.
Vrouw, waarom verander je niet
in de manier waarop je bent?
Je geniet ervan om me te zien lijden,
om me tegen te spreken
en je laat me niet leven.
Ga weg uit mijn buurt
want ik wil niets met je te maken hebben,
je hebt een ziel van een beest.
Ga weg uit mijn buurt
want ik wil niets met je te maken hebben
omdat je een slechte vriendin bent.