Viejo Mundo
Viejo mundo
El caballo blanco y negro
Del día y de la noche
Atraviesa al galope
Eres el triste palacio
Donde cien príncipes soñaron con la gloria
Donde cien reyes soñaron con el amor
Y se despertaron llorando
Un poco de pan
Y un poquito de agua fresca
La sombra de un árbol y tus ojos
No hay sultán más feliz que yo
Ni mendigo más pobre
El mundo es un grano de polvo en el espacio
La ciencia de los hombres, palabras
Los pueblos, los animales y las flores de los siete climas
Son sombras de la nada
Quiero al amante que gime de felicidad
Y desprecio al hipócrita que reza una plegaria
Oude Wereld
Oude wereld
Het zwart-witte paard
Van dag en nacht
Galoppeert voorbij
Jij bent het treurige paleis
Waar honderd prinsen droomden van glorie
Waar honderd koningen droomden van liefde
En huilend wakker werden
Een beetje brood
En een beetje vers water
De schaduw van een boom en jouw ogen
Er is geen sultan gelukkiger dan ik
Geen bedelaar armer
De wereld is een stofje in de ruimte
De wetenschap van de mensen, woorden
De volken, de dieren en de bloemen van zeven klimaten
Zijn schaduwen van niets
Ik wil de minnaar die van blijdschap zucht
En veracht de hypocriet die een gebed prevelt
Escrita por: Jose Maria López Sanfeliu (Kiko Veneno) / Omar Kayán