Aún Me Duele
De repente supe que te amaba
Solo con verte a kilómetros
La respiración malabarista
Y un corrientazo que siempre despista
Cuando de pronto el amor llegó
De repente pude imaginarte
Como mi amiga y tal vez mucho más
Mi corazón quería abrazarte
Y aunque no te conozco entregarte
Cada palabra que yo pueda dar
Pueden decir que estoy un poco loco
Si te vi tan solo un instante
¿Cómo es que puedo decir yo?
Y aún me duele que no estés aquí
Las horas no pasan, aunque trate de acordarme yo de ti
Y aunque puede que no puedas venir
Aún tengo una foto tan grabada en la memoria
Que me abraza y no te deja partir
De repente ya no estoy tan triste
Tu sonrisa me hace suspirar
Y tal vez no hay nada que no pueda dibujar
Tan dentro de mi mente
Para que tú no te quieras marchar
Pueden decir que estoy pensando raro
No tengo ni tu nombre
Pero sé que tú naciste para mí
Y aún me duele que no estés aquí
Las horas no pasan, aunque trate de acordarme yo de ti
Y aunque puede que no puedas venir
Aún tengo una foto tan grabada en la memoria
Que me abraza y no te deja partir
Y es posible que nunca sepas
Cómo es que me llamo yo
Y es posible que solo seas un sueño
Y vivas en mi imaginación
Y aún me duele que no estés aquí
Las horas no pasan, aunque trate de acordarme yo de ti
Y aunque puede que no puedas venir
Aún tengo una foto tan grabada en la memoria
Que me abraza y no te deja partir
Het Doet Nog Steeds Pijn
Plotseling wist ik dat ik van je hield
Slechts door je te zien van kilometers afstand
De ademhaling als een acrobaat
En een schok die altijd afleidt
Toen de liefde ineens arriveerde
Plotseling kon ik je voorstellen
Als mijn vriendin en misschien nog veel meer
Mijn hart wilde je omarmen
En hoewel ik je niet ken, je geven
Elk woord dat ik kan geven
Ze kunnen zeggen dat ik een beetje gek ben
Als ik je maar een moment zag
Hoe kan ik dat zeggen?
En het doet nog steeds pijn dat je hier niet bent
De uren verstrijken niet, ook al probeer ik aan jou te denken
En hoewel je misschien niet kunt komen
Heb ik nog steeds een foto zo diep in mijn geheugen
Die me omarmt en je niet laat gaan
Plotseling ben ik niet zo verdrietig meer
Je glimlach laat me zuchten
En misschien is er niets dat ik niet kan tekenen
Zo diep in mijn hoofd
Zodat jij niet wilt vertrekken
Ze kunnen zeggen dat ik raar denk
Ik weet zelfs je naam niet
Maar ik weet dat jij voor mij geboren bent
En het doet nog steeds pijn dat je hier niet bent
De uren verstrijken niet, ook al probeer ik aan jou te denken
En hoewel je misschien niet kunt komen
Heb ik nog steeds een foto zo diep in mijn geheugen
Die me omarmt en je niet laat gaan
En het is mogelijk dat je het nooit weet
Hoe ik heet
En het is mogelijk dat je slechts een droom bent
En in mijn verbeelding leeft
En het doet nog steeds pijn dat je hier niet bent
De uren verstrijken niet, ook al probeer ik aan jou te denken
En hoewel je misschien niet kunt komen
Heb ik nog steeds een foto zo diep in mijn geheugen
Die me omarmt en je niet laat gaan