Maquiavélico
De no ser por esas veces en que cometo
La gran barbaridad de ponerme a pensar
O por esas otras veces en que cometo
La gran estupidez de no olvidar
De meditar mirando al techo, al despertar
De imaginar, cualquier cosa
De no ser por esas veces en que suelo respirar
Podría jurar que no te recuerdo nada
Y lo peor es que yo te conozco tanto
Que podría recordarte quien eres por si lo olvidas
Y lo peor del caso es que de ti sé tanto
Que podría dictar clases intensivas de tu vida
Por eso, casi sé cuando me estás pensando
Por eso, creo saber cuando de mí te olvidas
Y sé que, como yo, quisieras poder solo parpadeando
Echar al tiempo atrás en nuestras vidas
El único detalle es que la ciencia no ha podio' (¡no!)
Crear esas maquinitas del tiempo
Por eso, creo que nos resulta un poquitico' bien jodio'
Volver a los días en que tu cuerpo
Estaba convertido en río sobre el mío
Dejando escapar seguido esos orgasmitos lentos
Que cabe acotar nacían al mismo tiempo
Hasta que un cigarrillo daba fecha de fallecimiento
Es maquiavélico meditar a solas donde tú viviste todo con ella
Como una voz que te dice que a las estrellas
Un dedo no puede ocultar, ¡no!
Es maquiavélico meditar a solas donde tú viviste todo con ella
Como una voz que te dice que a las estrellas
Un dedo no puede ocultar, ¡no!
Escribo solo versos tristes
En algún patético me convertiste
Releo lo que escribiste
Cuando éramos felices, o más o menos felices
Y sentía como mariposas
Lo que hoy sé que son lombrices
Estoy en esos tiempos
En que gota a gota, la mente se agota
Pasan los días y apenas lo notas
La rutina es implacable, el mal humor te arropa
Y luces como un don nadie con cualquier ropa
¡Pero te juro que estoy harto!
Hoy voy a comenzar a escapar de mi cuarto
¡Ya estoy harto!
Hoy solo quiero pensar en cosas que me hagan reír, ¡si!
¡Que me hagan ser feliz!
Dejar de mirar grises nubes que vas a revolcarme
Arrancar de raíz
Todo recuerdo infeliz
¿Y ahora?
Si te preguntan, di que estoy pensando en mí
Y aunque sobre rimas de nostalgia que deba cantar
Aunque clima se nos ponga gris
Arriba mi frente va a estar
Aunque el tiempo se niegue a esperarme
Yo nadaré contra corriente aun sabiendo que
Es maquiavélico meditar a solas donde tú viviste todo con ella
Como una voz que te dice que a las estrellas
Un dedo no puede ocultar, ¡no!
Es maquiavélico meditar a solas donde tú viviste todo con ella
Como una voz que te dice que a las estrellas
Un dedo no puede ocultar, ¡no!
El porqué de por qué llegamos a este punto
Es muy difícil de decir
Como determinar causas de que ya no estemos
Aunque nos queramos así
Pude haber sido por mí, pudo haber sido por ti
Pudo haber sido cualquier cosa
Pudo haber sido incluso el aleteo de una mariposa
El hecho es que nos perdimos para siempre (ba-ba-ba-ba-bye)
El hecho es que nos perdimos para siempre (ba-ba-ba-ba-bye)
El hecho es que nos perdimos para siempre (eh, ba-ba-ba-ba-bye)
El hecho es que nos perdimos para siempre
El hecho es que nuestro amor llego a su muerte
Es maquiavélico meditar a solas donde tú viviste todo con ella
Como una voz que te dice que a las estrellas
Un dedo no puede ocultar, ¡no!
Es maquiavélico meditar a solas donde tú viviste todo con ella
Como una voz que te dice que a las estrellas
Un dedo no puede ocultar, ¡no!
Es maquiavélico meditar a solas donde tú viviste todo con ella
Como una voz que te dice que a las estrellas
Un dedo no puede ocultar, ¡no!
Es maquiavélico meditar a solas donde tú viviste todo con ella
Como una voz que te dice que a las estrellas
Un dedo no puede ocultar, ¡no!
Maquiavélico
Als het niet was voor die momenten dat ik
De grote domheid bega om na te denken
Of voor die andere momenten dat ik
De grote onzin bega om niet te vergeten
Van het mediteren terwijl ik naar het plafond kijk, als ik wakker word
Van het verbeelden, wat dan ook
Als het niet was voor die momenten dat ik gewoon ademhaal
Zou ik zweren dat ik je niets meer herinner
En het ergste is dat ik je zo goed ken
Dat ik je zou kunnen herinneren wie je bent als je het vergeet
En het ergste van alles is dat ik zoveel van je weet
Dat ik intensieve lessen over jouw leven zou kunnen geven
Daarom weet ik bijna wanneer je aan me denkt
Daarom denk ik te weten wanneer je me vergeet
En ik weet dat, net als ik, je zou willen dat je gewoon kon knipperen
De tijd terug kon draaien in ons leven
Het enige probleem is dat de wetenschap het niet heeft kunnen
Die tijdmachines maken (nee!)
Daarom denk ik dat het ons een beetje kut afgaat
Om terug te gaan naar de dagen dat jouw lichaam
Veranderd was in een rivier over het mijne
Die die langzame orgasme's liet ontsnappen
Die, terzijde, tegelijkertijd geboren werden
Totdat een sigaret de datum van overlijden gaf
Het is machiavellistisch om alleen te mediteren waar jij alles met haar hebt meegemaakt
Als een stem die je vertelt dat je de sterren
Met een vinger niet kunt verbergen, nee!
Het is machiavellistisch om alleen te mediteren waar jij alles met haar hebt meegemaakt
Als een stem die je vertelt dat je de sterren
Met een vinger niet kunt verbergen, nee!
Ik schrijf alleen maar treurige verzen
In iets pathetisch heb je me veranderd
Ik herlees wat je schreef
Toen we gelukkig waren, of meer of minder gelukkig
En ik voelde het als vlinders
Wat ik nu weet dat het wormen zijn
Ik ben in die tijden
Waar druppel voor druppel, de geest uitgeput raakt
De dagen verstrijken en je merkt het nauwelijks
De routine is meedogenloos, de slechte stemming omarmt je
En je ziet eruit als een nobody in willekeurige kleren
Maar ik zweer je dat ik het zat ben!
Vandaag ga ik beginnen te ontsnappen uit mijn kamer
Ik ben het zat!
Vandaag wil ik alleen maar denken aan dingen die me laten lachen, ja!
Die me gelukkig maken!
Stoppen met het kijken naar grijze wolken die me gaan omverwerpen
Alles uitroeien
Elke ongelukkige herinnering
En nu?
Als ze je vragen, zeg dan dat ik aan mezelf denk
En hoewel er rijmen van nostalgie zijn die ik moet zingen
Ook al wordt het weer grijs
Zal mijn voorhoofd omhoog zijn
Ook al weigert de tijd op me te wachten
Zal ik tegen de stroom in zwemmen, ook al weet ik dat
Het is machiavellistisch om alleen te mediteren waar jij alles met haar hebt meegemaakt
Als een stem die je vertelt dat je de sterren
Met een vinger niet kunt verbergen, nee!
Het is machiavellistisch om alleen te mediteren waar jij alles met haar hebt meegemaakt
Als een stem die je vertelt dat je de sterren
Met een vinger niet kunt verbergen, nee!
De reden waarom we op dit punt zijn gekomen
Is heel moeilijk te zeggen
Zoals het bepalen van de oorzaken waarom we er niet meer zijn
Ook al houden we zo van elkaar
Het had om mij kunnen zijn, het had om jou kunnen zijn
Het had om iets anders kunnen zijn
Het had zelfs de vleugelslag van een vlinder kunnen zijn
Het feit is dat we voor altijd verloren zijn (ba-ba-ba-ba-bye)
Het feit is dat we voor altijd verloren zijn (ba-ba-ba-ba-bye)
Het feit is dat we voor altijd verloren zijn (eh, ba-ba-ba-ba-bye)
Het feit is dat we voor altijd verloren zijn
Het feit is dat onze liefde zijn einde heeft bereikt
Het is machiavellistisch om alleen te mediteren waar jij alles met haar hebt meegemaakt
Als een stem die je vertelt dat je de sterren
Met een vinger niet kunt verbergen, nee!
Het is machiavellistisch om alleen te mediteren waar jij alles met haar hebt meegemaakt
Als een stem die je vertelt dat je de sterren
Met een vinger niet kunt verbergen, nee!
Het is machiavellistisch om alleen te mediteren waar jij alles met haar hebt meegemaakt
Als een stem die je vertelt dat je de sterren
Met een vinger niet kunt verbergen, nee!
Het is machiavellistisch om alleen te mediteren waar jij alles met haar hebt meegemaakt
Als een stem die je vertelt dat je de sterren
Met een vinger niet kunt verbergen, nee!