Siempre
Yo no hago rimas pa' gustar a la gente
No busco ritmos de moda, como soy hoy voy a ser siempre
No busco hacerme el diferente, sino que simplemente
No me nace actuar como un rapero común y corriente
Hip-hop escucho a penas
Porque en mi opinión son contados con una mano los que si valen la pena
Me aburren los gestos exagerados, los acentos imitados
Todos suenan igual y allí la raíz del problema
De rap sé poco, de su cultura y su historia
Solo sigo la voz de mi alma desde que tengo memoria
Y no me río con todo el mundo, pues donde crecí aprendí
Que los que más te envidian pueden estar frente a ti
Así que si puedes callarme; hágalo, demuéstrelo
No digo que me las sé todas, aunque seguro algo invento
Tengo una historia nueva a diario
Pues no solo el barrio vive en mí, sino que sigo viviendo en un barrio
La selva de concreto, como algunos dicen
Donde lamentablemente hay que pisar para que no te pisen
Mis raíces en el alma llevo
Luchando contra racistas que cortan el mundo en primero y tercero
No ha sido fácil, para mí no ha sido fácil
Lo digo porque es así, no para hacerme el frágil
Mi agilidad mental me lleva a un plano superior
Donde me veo y noto que no me hace falta buscar ser mejor
Porque los títulos de nada han servido
El verdadero respeto lo brindan los que están contigo
Tus amigos, tu público agradecido al que les digo
Que el índigo va a rimar y rimar mientras esté vivo
De eso se trata herma'
A mí no me hacen falta cadenas ni na' de esa mierda
Hip-hop en castellano, con jerga venezolana
Alimentado por lo que he leído y vivido sin merma
Hay más envidia que huecos en la autopista hoy en día
Qué fácil es criticar y creerte for real
De mí se ha hablado tanto últimamente que un día
Tendré que escuchar chismes para enterrme de mi propia vida
Es triste pero cierto, (yeah)
Sientes la mala vibra incluso en tus propios conciertos
Es triste pero cierto
Que conozco extranjeros que te comprenden más que muchos de tus propios compañeros
Le cambian el sentido a todo lo que digo
No admito que soy el que ha hecho que se vea por los oídos
Me lanzan tantas directas en canciones
Que el hecho de no nombrarme ya los hace notar como perdedores
Solo yo sé cuánto amo tanto a Venezuela
Y no me cansaré de opinar cómo y cuánto pueda
Mi educación me dice que la vida es pasajera
Y si no hay otra opción me largaré con mi música fuera
Nacionalistas, estúpidos no ven que una cosa es querer a tu país
Y otra es hacerte el ciego
Borregos influenciables, hipócritas con ego
Tal que no los dejan caminar más allá de sus miedos
No se trata de religión ni política
Se trata de falta de objetividad en sus críticas
Se nota a leguas, que solo buscan popularidad
Googleando mis palabras pa' contradecirlas
Por eso nunca nos han visto como músicos
Por ignorantes como ustedes que actúan como súbditos
Dicen que no son comerciales y no entienden
Que su propia vida es más comercial que cualquier merengue
Son comerciales cuando hablan y caminan
Comerciales cuando gesticulan, comen y respiran
Son comerciales cuando actúa como bobos
Odiarme sin causa es comercial, pues así actúa todo'
¡Buah!, ¡oh-oh! ¡gbec! ¡sí!
¡No voy a escribir más!
Odio, amor, cariño, ira, fuerza, sonrisas, respeto, vida
¡Así soy yo!, ¡woah! ¡así soy yo!
Sueños, metas, experiencias en mi cerebro yacen vividas
Y no quiero morir ¡todavía no!
Yo no soy de este cuento, yo no soy de este tiempo
Es mucho sentimiento para un humilde cuerpo
Mucho conocimiento para tan poco tiempo
Injusticias vividas que no entiendo
Odio, amor, cariño, ira, fuerza, sonrisas, respeto, vida
¡Así soy! ¡yo!, ¡guau! ¡así soy yo!
Sueños, metas, experiencias en mi cerebro yacen vividas
Y no quiero morir ¡todavía no!
¡El canserbero! ¡oye-eah!
Es que no admitir que ando por el fuego descalzo
A comentario necio, escaso caso
Pa' mi gente un abrazo, pa' los payasos patada de coñazo'
Y si buscas una mano amiga empieza por tu propio brazo
Wehy, gbec en el instrumental
Un aplauso pa' ustedes mismos, jaja
Cinco de diciembre de dos mil siempre
Maracay, Venezuela
El techo, la sabía escuela
Sudamérica y nuestra América entera
De corazón pa' los rela
Altijd
Ik maak geen raps om de mensen te plezieren
Ik zoek geen trendy ritmes, zoals ik vandaag ben, zo blijf ik altijd
Ik probeer niet anders te zijn, maar gewoon simpelweg
Komt het niet in me op om me als een gewone rapper te gedragen
Hip-hop luister ik nauwelijks
Want naar mijn mening zijn er maar een paar die echt de moeite waard zijn
Die overdreven gebaren vervelen me, die nagespeelde accenten
Iedereen klinkt hetzelfde en daar ligt de kern van het probleem
Van rap weet ik weinig, van zijn cultuur en zijn geschiedenis
Ik volg gewoon de stem van mijn ziel sinds ik me kan herinneren
En ik lach niet met iedereen, want waar ik ben opgegroeid heb ik geleerd
Dat degenen die het meest jaloers zijn, recht voor je neus kunnen staan
Dus als je me kunt laten zwijgen; doe het, bewijs het
Ik zeg niet dat ik alles weet, hoewel ik zeker iets verzin
Ik heb elke dag een nieuw verhaal
Want niet alleen de buurt leeft in mij, maar ik blijf ook in een buurt leven
De jungle van beton, zoals sommigen zeggen
Waar je helaas moet lopen om niet overreden te worden
Mijn wortels draag ik in mijn ziel
Strijdend tegen racisten die de wereld in eerste en derde indelen
Het is niet makkelijk geweest, voor mij is het niet makkelijk geweest
Ik zeg het omdat het zo is, niet om me kwetsbaar te doen
Mijn mentale behendigheid brengt me naar een hoger niveau
Waar ik zie en merk dat ik niet hoef te zoeken naar beter zijn
Want titels hebben nergens voor gediend
Echte respect komt van degenen die bij je zijn
Je vrienden, je dankbare publiek aan wie ik zeg
Dat de indigo zal rappen en rappen zolang ik leef
Daar gaat het om, bro
Ik heb geen ketens of al die onzin nodig
Hip-hop in het Spaans, met Venezolaanse slang
Voedsel uit wat ik heb gelezen en geleefd zonder beperking
Er is meer jaloezie dan gaten op de snelweg tegenwoordig
Hoe makkelijk is het om te bekritiseren en jezelf echt te geloven
Er is zoveel over mij gesproken de laatste tijd dat ik op een dag
Moet luisteren naar roddels om te horen over mijn eigen leven
Het is triest maar waar, (ja)
Je voelt de slechte vibe zelfs op je eigen concerten
Het is triest maar waar
Dat ik buitenlanders ken die je beter begrijpen dan veel van je eigen vrienden
Ze geven een andere betekenis aan alles wat ik zeg
Ik geef niet toe dat ik degene ben die het door de oren laat zien
Ze gooien zoveel directe steken in nummers
Dat het feit dat ze me niet noemen hen al als verliezers laat opvallen
Alleen ik weet hoeveel ik van Venezuela hou
En ik zal niet moe worden van mijn mening te geven hoe en hoeveel ik kan
Mijn opvoeding zegt me dat het leven tijdelijk is
En als er geen andere optie is, vertrek ik met mijn muziek naar buiten
Nationalisten, domme mensen zien niet dat er een verschil is tussen van je land houden
En doen alsof je blind bent
Beïnvloedbare schapen, hypocrieten met ego
Zodat ze niet verder kunnen lopen dan hun angsten
Het gaat niet om religie of politiek
Het gaat om gebrek aan objectiviteit in hun kritiek
Het is overduidelijk, dat ze alleen populariteit zoeken
Googleend mijn woorden om ze tegen te spreken
Daarom hebben ze ons nooit als muzikanten gezien
Door onwetenden zoals jullie die zich als onderdanen gedragen
Ze zeggen dat ze niet commercieel zijn en begrijpen niet
Dat hun eigen leven commerciëler is dan welke merengue dan ook
Ze zijn commercieel als ze praten en lopen
Commercieel als ze gebaren maken, eten en ademen
Ze zijn commercieel als ze zich als idioten gedragen
Mij zonder reden haten is commercieel, want zo gedraagt iedereen
¡Buah!, ¡oh-oh! ¡gbec! ¡ja!
¡Ik ga niet meer schrijven!
Haat, liefde, genegenheid, woede, kracht, glimlachen, respect, leven
¡Zo ben ik!, ¡woah! ¡zo ben ik!
Dromen, doelen, ervaringen liggen in mijn hoofd en zijn geleefd
En ik wil nog niet sterven ¡nog niet!
Ik ben niet van dit verhaal, ik ben niet van deze tijd
Het is veel gevoel voor een bescheiden lichaam
Veel kennis voor zo weinig tijd
Onrechtvaardigheden die ik heb meegemaakt die ik niet begrijp
Haat, liefde, genegenheid, woede, kracht, glimlachen, respect, leven
¡Zo ben ik! ¡ik!, ¡wauw! ¡zo ben ik!
Dromen, doelen, ervaringen liggen in mijn hoofd en zijn geleefd
En ik wil nog niet sterven ¡nog niet!
¡De canserbero! ¡hey-eah!
Het is dat ik niet toegeef dat ik blootsvoets door het vuur loop
Op een domme opmerking, weinig kans
Voor mijn mensen een knuffel, voor de clowns een schop in hun reet
En als je een helpende hand zoekt, begin bij je eigen arm
Wehy, gbec op de beat
Een applaus voor jullie zelf, haha
Vijf december tweeduizend altijd
Maracay, Venezuela
Het dak, de echte school
Zuid-Amerika en heel ons Amerika
Vanuit mijn hart voor de echte.