Castelo de Cartas
A cada corte que se abre
Portas que sempre deveriam estar fechadas
Esperando o último suspiro
Pro seu belo castelo de cartas desmoronar
A luz que abre os seus olhos derretendo sua retina um dia te farão pensar
A vista bela ocultada na neblina um dia te fará voltar a amar
A cada corte que se abre
Portas que sempre deveriam estar fechadas
Esperando o último suspiro
Pro seu belo castelo de cartas desmoronar
A luz que abre os seus olhos derretendo sua retina um dia te farão pensar
A vista bela ocultada na neblina um dia te fará voltar a amar
Me afogo em teu peito de prata
E no toque desse véu
Essa sombra que lhe afaga
É esperança ou maldição?
Castillo de Cartas
A cada corte que se abre
Puertas que siempre deberían estar cerradas
Esperando el último suspiro
Para que tu hermoso castillo de cartas se derrumbe
La luz que abre tus ojos derritiendo tu retina algún día te hará reflexionar
La vista hermosa ocultada en la neblina algún día te hará volver a amar
A cada corte que se abre
Puertas que siempre deberían estar cerradas
Esperando el último suspiro
Para que tu hermoso castillo de cartas se derrumbe
La luz que abre tus ojos derritiendo tu retina algún día te hará reflexionar
La vista hermosa ocultada en la neblina algún día te hará volver a amar
Me ahogo en tu pecho de plata
Y en el toque de ese velo
Esa sombra que te acaricia
¿Es esperanza o maldición?