Dean Cadalan Samhach A Chuilean Mo Ruin
Gur ann an America tha sinn an drasd',
Fo dhubhar no coille, nach teirig gu bra h.
'N uair dh'fhalbhas an dulachd 's a thionndaidh's
am bla hs.
Bithidh cnothan, bidh uhlan 's bithidh an
siucar a' fas
Thoir mo shoraidh le failte Chinn-t-Saile nam no/,
Far 'n d'fhuair mi greis m'a
ach 's mi'm phaisde beag og.
Bhiodh fleasgaichean donn air bonnaibh ri ceol,
Agus nionagan dualach 's an gruaidh mar an ros
Dean Cadalan Samhach A Chuilean Mo Ruin
En América estamos ahora,
Bajo la sombra de un bosque, que no se marchita nunca.
Cuando la oscuridad se va y el día se convierte en noche,
Habrá nueces, habrá manzanas y el azúcar crecerá.
Despídeme con la bienvenida de Kintail,
Donde solía jugar cuando era joven.
Había liebres marrones bailando al ritmo de la música,
Y niñas dulces con mejillas como rosas.