Atrapasueños
aburridos ya de rodar y rodar
como envases para el alma,
otro dia mas para reconocer
que la perfeccion
no es nuestra cualidad.
la agonia es tan normal
que sufrimos si se va,
a la vida hay que saberla consolar.
cada vez que te arriesgues viajaras
por los placeres que te da el miedo.
aturdidos de tanto escuchar
la palabra sin mensaje,
decididos a desactivar
la bomba de nuestra obviedad.
la agonia es tan normal
que sufrimos si se va
a la vida hay que saberla consolar.
cada vez que te arriesgues
viajaras por los placeres
que te da el miedo
la agonia es tan normal...
Dromenvangers
verveeld al van het rollen en rollen
als verpakkingen voor de ziel,
weer een dag om te erkennen
dat perfectie
niet onze eigenschap is.
de pijn is zo normaal
dat we lijden als het weggaat,
het leven moet je leren troosten.
iedere keer dat je je waagt, reis je
door de geneugten die de angst je geeft.
verdoofd van al dat luisteren
naar de woorden zonder boodschap,
besloten om te deactiveren
de bom van onze vanzelfsprekendheid.
de pijn is zo normaal
dat we lijden als het weggaat,
het leven moet je leren troosten.
iedere keer dat je je waagt,
reis je door de geneugten
die de angst je geeft
de pijn is zo normaal...