395px

Iodline Weg

Carla Werner

Iodline Road

This morning I woke up
Felt like a monk
Silently observing something celibate
I've been dreaming of a dream of love
Feels like I'm obsolete
Giving away pieces of me
No loving in return for what I give you easily
I take it back
You take everything
Just like poetry unrecited
I think of us
And the moon turns iodine red
I've go no reservations,
Not going anywhere
Neither is this but what do you care
We could keep on getting deeper to reach the nothing
Nowhere
I could be what you want me to be
But that wouldn't mean that much to me
I'm aware of my own importance you close your eyes to see
The fire that burns in you is desire that isn't mine to free
Just like poetry unrecited
I think of us and the moon turns iodine red
What was then is now undecided
I think of us and the moon turns iodine red

Iodline Weg

Vanmorgen werd ik wakker
Voelde me als een monnik
Stil iets celibatairs observerend
Ik heb gedroomd van een droom van liefde
Het voelt alsof ik achterhaald ben
Geef stukjes van mezelf weg
Geen liefde terug voor wat ik je gemakkelijk geef
Ik neem het terug
Jij neemt alles
Net als poëzie die niet voorgedragen wordt
Ik denk aan ons
En de maan wordt jodiumrood
Ik heb geen bedenkingen,
Ga nergens heen
Dit ook niet, maar wat kan het jou schelen
We zouden dieper kunnen gaan om het niets te bereiken
Nergens
Ik zou kunnen zijn wat je wilt dat ik ben
Maar dat zou voor mij niet zoveel betekenen
Ik ben me bewust van mijn eigen belang, jij sluit je ogen om te zien
Het vuur dat in jou brandt is verlangen dat niet van mij is om te bevrijden
Net als poëzie die niet voorgedragen wordt
Ik denk aan ons en de maan wordt jodiumrood
Wat toen was, is nu onbeslist
Ik denk aan ons en de maan wordt jodiumrood

Escrita por: Carla Werner