Peregrino
En el olvido y las telarañas
Dejé mi nombre y apellidos
Semidesnudo y en sandalias
Salí a labrar mi propio sino
Y al firmamento pongo por testigo
Yo he sido mi único y peor enemigo
Yo me perdono, pero nunca olvido
Glorias y penas llevaré conmigo
Allá donde vaya el agua
Del más bravo río
Mírame
En la más alta cabaña
De la más alta montaña
Yo te miro
Hijo de la tierra, peregrino
Del mundo en el que vivo
Creía ser ombligo
Siendo mi yo más primitivo
Logré llevarme bien conmigo
Quiero dormir tranquilo
A la sombra de un olivo
Quiero sentir vértigo
A volar lejos del nido
Y al firmamento pongo por testigo
Yo he sido mi único y peor enemigo
Yo me perdono pero nunca olvido
Glorias y penas llevaré conmigo
Allá donde vaya el agua
Del más bravo río
Mírame (¿dónde?)
En la más alta cabaña
De la más alta montaña
Yo te miro
Hijo de la tierra, peregrino
Siento no haberles complacido
Qué esperar de alguien de mi calaña
Fue tirarme de cabeza a un río de pirañas
Y en mi nuca la guadaña y su frío filo
¡Uh, uh!
Quiero sentir el peso de mis pestañas
Para mí, música es el ruido
De los estorninos que me acompañan
Allá donde vaya el agua
Del más bravo río
Mírame (¿dónde?)
En la más alta cabaña
De la más alta montaña
Yo te miro
Hijo de la tierra, peregrino
Hijo de la tierra, peregrino
Pelgrim
In de vergetelheid en de spinnenwebben
Liet ik mijn naam en achternaam achter
Halfnaakt en op sandalen
Vertrok ik om mijn eigen lot te bewerken
En de hemel stel ik als getuige
Ik ben mijn enige en grootste vijand geweest
Ik vergeef mezelf, maar vergeet nooit
Glorie en verdriet neem ik met me mee
Waar het water gaat
Van de wildste rivier
Kijk naar me
In de hoogste hut
Van de hoogste berg
Kijk ik naar jou
Zoon van de aarde, pelgrim
In de wereld waarin ik leefde
Dacht ik dat ik het middelpunt was
Met mijn meest primitieve ik
Kon ik het goed met mezelf vinden
Ik wil rustig slapen
In de schaduw van een olijfboom
Ik wil duizeligheid voelen
Om ver van het nest te vliegen
En de hemel stel ik als getuige
Ik ben mijn enige en grootste vijand geweest
Ik vergeef mezelf, maar vergeet nooit
Glorie en verdriet neem ik met me mee
Waar het water gaat
Van de wildste rivier
Kijk naar me (waar?)
In de hoogste hut
Van de hoogste berg
Kijk ik naar jou
Zoon van de aarde, pelgrim
Het spijt me dat ik jullie niet heb kunnen behagen
Wat te verwachten van iemand van mijn soort
Was als kopfirst in een rivier vol piranha's springen
En op mijn nek de zeis en zijn koude snede
¡Uh, uh!
Ik wil het gewicht van mijn wimpers voelen
Voor mij is muziek het geluid
Van de spreeuwen die me vergezellen
Waar het water gaat
Van de wildste rivier
Kijk naar me (waar?)
In de hoogste hut
Van de hoogste berg
Kijk ik naar jou
Zoon van de aarde, pelgrim
Zoon van de aarde, pelgrim