Antonio Vargas Heredia
Con un clavel grana temblando en la boca
Con una varita de mimbre en la mano
Por una verea que llega hasta el río
Iba Antonio Vargas Heredia, el gitano
Entre los naranjos, la Luna lunera
Ponía en su frente la luz de azahar
Y cuando apuntaban las claras del día
Llevaba reflejos del verde olivar
Del verde olivar
Antonio Vargas Heredia
Flor de la raza calé
Cayó el mimbre de tu mano
Y de tu boca el clavel
Y de tu boca el clavel
De Puente Genil a Lucena
De Loja a Benamejí
De Puente Genil a Lucena
De Loja a Benamejí
Las mocitas de Sierra Morena
Se mueren de pena
Llorando por ti
Antonio Vargas Heredia
Se mueren de pena
Llorando por ti
Era Antonio Vargas Heredia el gitano
El más arrogante y el mejor plantao
Y por los contornos de Sierra Morena
No lo hubo más bueno, más guapo y honrao
Pero por culpita de una hembra gitana
Su faca en el pecho de un hombre se hundió
Los celos malditos nublaron sus ojos
Y preso en la trena de rabia lloró
De rabia lloró
Antonio Vargas Heredia
Flor de la raza calé
Cayó el mimbre de tu mano
Y de tu boca el clavel
Y de tu boca el clavel
De Puente Genil a Lucena
De Loja a Benamejí
De Puente Genil a Lucena
De Loja a Benamejí
Las mocitas de Sierra Morena
Se mueren de pena
Llorando por ti
Antonio Vargas Heredia
Se mueren de pena
Llorando por ti
Antonio Vargas Heredia
Met een rode anjer trillend op je lippen
Met een wilgentak in je hand
Over een pad dat naar de rivier leidt
Ging Antonio Vargas Heredia, de zigeuner
Tussen de sinaasappelbomen, de maan zo helder
Legde het de geur van sinaasappelbloesem op zijn voorhoofd
En wanneer de dageraad aanbrak
Droeg hij de glans van de groene olijfboom
Van de groene olijfboom
Antonio Vargas Heredia
Bloem van het zigeunerras
De wilgentak viel uit je hand
En de anjer uit je mond
En de anjer uit je mond
Van Puente Genil naar Lucena
Van Loja naar Benamejí
Van Puente Genil naar Lucena
Van Loja naar Benamejí
De meisjes van Sierra Morena
Vergaan van verdriet
Huilend om jou
Antonio Vargas Heredia
Vergaan van verdriet
Huilend om jou
Antonio Vargas Heredia, de zigeuner
De meest arrogante en de beste van het stel
En in de omgeving van Sierra Morena
Was er niemand beter, knapper en eerbiediger
Maar door de schuld van een zigeunerin
Verstak zijn mes zich in de borst van een man
De vervloekte jaloezie verduisterde zijn ogen
En gevangen in de woede huilde hij
Van woede huilde hij
Antonio Vargas Heredia
Bloem van het zigeunerras
De wilgentak viel uit je hand
En de anjer uit je mond
En de anjer uit je mond
Van Puente Genil naar Lucena
Van Loja naar Benamejí
Van Puente Genil naar Lucena
Van Loja naar Benamejí
De meisjes van Sierra Morena
Vergaan van verdriet
Huilend om jou
Antonio Vargas Heredia
Vergaan van verdriet
Huilend om jou