Maria La Portuguesa
En las noches de Luna y clavel
De ayamonte hasta villareal
Sin rumbo por el río, entre suspiros
Una canción viene y va
Que la canta María
Al querer de un andaluz
María es la alegría
Y es la agonía
Que tiene el sur
Que conoció a ese hombre
En una noche de vino verde y calor
Y entre palma y fandango
La fue enredando, le trastornó el corazón
Y en las playas de isla
Se perdieron los dos
Donde rompen las olas, besó su boca
Y se entregó
¡Ay, María la portuguesa!
Desde ayamonte hasta faro
Se oye este fado por las tabernas
¿Dónde bebe viño amargo?
¿Por qué canta con tristeza?
¿Por qué esos ojos cerrados?
Por un amor desgraciado
Por eso canta, por eso pena
¡Fado! Porque me faltan sus ojos
¡Fado! Porque me falta su boca
¡Fado! Porque se fue por el río
¡Fado! Porque se fue con la sombra
Dicen que fue el te quiero
De un marinero, razón de su padecer
Que en una noche en los barcos
Del contrabando, p'al langostino se fue
Y en la sombra del río
Un disparo sonó
Y de aquel sufrimiento
Nació el lamento
De esta canción
¡Ay, María la portuguesa!
Desde ayamonte hasta faro
Se oye este fado por las tabernas
¿Dónde bebe viño amargo?
¿Por qué canta con tristeza?
¿Por qué esos ojos cerrados?
Por un amor desgraciado
Por eso canta, por eso pena
¡Fado! Porque me faltan sus ojos
¡Fado! Porque me falta su boca
¡Fado! Porque se fue por el río
¡Fado! Porque se fue con la sombra
¡Fado! Porque se fue por el río
¡Fado! Porque se fue con la sombra
Maria de Portugees
In de nachten van maan en anjer
Van Ayamonte tot Villarreal
Zonder koers over de rivier, tussen zuchten
Komt een lied dat gaat en komt
Dat zingt María
Voor de liefde van een Andalusiër
María is de vreugde
En is de agoniet
Die het zuiden heeft
Die die man ontmoette
Op een nacht van groene wijn en warmte
En tussen palmen en fandango's
Werd ze verstrikt, hij verstoorde haar hart
En op de stranden van het eiland
Verloren ze zich samen
Waar de golven breken, kuste hij haar mond
En gaf zich over
Oh, María de Portugees!
Van Ayamonte tot Faro
Dit fado weerklinkt in de kroegen
Waar ze bittere wijn drinkt?
Waarom zingt ze met verdriet?
Waarom die gesloten ogen?
Om een ongelukkig liefdesverhaal
Daarom zingt ze, daarom lijdt ze
Fado! Omdat ik haar ogen mis
Fado! Omdat ik haar mond mis
Fado! Omdat ze de rivier overging
Fado! Omdat ze met de schaduw ging
Ze zeggen dat het de 'ik hou van jou'
Van een zeeman was, reden voor haar lijden
Dat op een nacht op de boten
Van de smokkel, naar de garnalen ging
En in de schaduw van de rivier
Klonk een schot
En uit dat lijden
Geboren werd het geklaag
Van dit lied
Oh, María de Portugees!
Van Ayamonte tot Faro
Dit fado weerklinkt in de kroegen
Waar ze bittere wijn drinkt?
Waarom zingt ze met verdriet?
Waarom die gesloten ogen?
Om een ongelukkig liefdesverhaal
Daarom zingt ze, daarom lijdt ze
Fado! Omdat ik haar ogen mis
Fado! Omdat ik haar mond mis
Fado! Omdat ze de rivier overging
Fado! Omdat ze met de schaduw ging
Fado! Omdat ze de rivier overging
Fado! Omdat ze met de schaduw ging