Soy Aquel Viajero (part. Alberto Podestá)
Contemplo desde el barco
A la ciudad
Sombreada por la luz
Que da el anochecer
Pronto el turbión de sus calles
Me arrastrará, por encontrarte
Y siento que la dúbida emoción
Aumenta la ansiedad
Que traigo al regresar
Otra vez con la esperanza
De atarme a tus besos
Que no sé olvidar
Viva los que esperan y se van
Y la ilusión de verte
Agranda más mi soledad
Soy aquel viajero
Que partió sin un adiós
Y sabe que al llegar
Tu voz no escuchará
Tengo que encontrarte corazón
No sé si por mi bien
O si esta vez, para llorar
Solo sé que he vuelto
Por tu amor, que no olvidé
Que no podré olvidar jamás
Ik ben die reiziger (ft. Alberto Podestá)
Ik kijk vanaf het schip
Naar de stad
Overschaduwd door het licht
Dat de avond brengt
Spoedig zal de drukte van zijn straten
Mij meeslepen, om jou te vinden
En ik voel dat de twijfelende emotie
De spanning vergroot
Die ik meebreng bij mijn terugkeer
Weer met de hoop
Om me aan jouw kussen te binden
Die ik niet kan vergeten
Leve degenen die wachten en vertrekken
En de illusie om je te zien
Vergroot mijn eenzaamheid
Ik ben die reiziger
Die vertrok zonder afscheid
En weet dat bij aankomst
Ik jouw stem niet zal horen
Ik moet je vinden, lief
Weet niet of het voor mijn bestwil is
Of deze keer, om te huilen
Ik weet alleen dat ik terug ben
Voor jouw liefde, die ik niet vergat
Die ik nooit zal kunnen vergeten