Fica-te Mesmo a Matar
Fica-te mesmo a matar
Esse teu ar de fatalismo
Que me pretende enganar
Com seu olhar, com seu cinismo
Procura ser natural
Porque afinal tudo tem fim
Tu já me enganaste um dia
Eu não sabia, não és pra mim
Teus olhos nariz e boca
Que coisa louca, que coisa bela
De cinturinha afinada
Bem torneada, duma donzela
Teu andar tem tal recorte
Que é bem o porte, que me enganou
Cinzas dum amor passado
Bem acabado, mas que findou
Quero sonhar com tua imagem
Tua beleza e tua voz
Quero sonhar co’a incerteza
Do grande amor que houve entre nós
Quero esquecer o segredo
Que me faz medo, lembra traição
Pagas um dia o tributo
É esse o fruto dessa ilusão
Blijf Gewoon Doden
Blijf gewoon doden
Die fatale uitstraling van jou
Die me probeert te bedriegen
Met je blik, met je cynisme
Probeer gewoon natuurlijk te zijn
Want uiteindelijk heeft alles een einde
Je hebt me ooit bedrogen
Ik wist het niet, je bent niet voor mij
Je ogen, neus en mond
Wat een gekke, wat een mooie zaak
Met je slanke taille
Mooi gevormd, als een deerne
Je loop heeft zo'n snit
Dat is echt de houding, die me bedrogen heeft
As van een verleden liefde
Goed beëindigd, maar die is voorbij
Ik wil dromen van jouw beeld
Jouw schoonheid en jouw stem
Ik wil dromen van de onzekerheid
Van de grote liefde die er tussen ons was
Ik wil het geheim vergeten
Dat me bang maakt, herinnert aan verraad
Je betaalt ooit de prijs
Dat is de vrucht van deze illusie