Rapaziada do Braz
Lembrar, deixe-me lembrar
Meus tempos de rapaz no Brás
As noites de serestas
Casais de namorados
E as cordas de um violão
Cantando em tom plangente
Aqueles ternos madrigais
Sonhar, deixe-me sonhar
Lembrando aquele amor fugaz
Uma sombra envolta na penumbra detrás da vidraça
Faz um gesto lânguido e cheio de graça
Imagem de um passado que não volta mais
Tão somente uma recordação
Restou daquele grande amor
Daquelas noites de luar
Daquela juventude em flor
Hoje os anos correm muito mais
E as noites já não tem calor
E uma saudade imensa
É tudo que resta ao velho trovador
Tão somente uma recordação
Restou daquele grande amor
Daquelas noites de luar
Daquela juventude em flor
Hoje os anos correm muito mais
E as noites já não tem calor
E uma saudade imensa
É tudo que resta ao velho trovador
Jongens van Brás
Herinneren, laat me herinneren
Mijn tijden als jongen in Brás
De nachten van serenades
Stelletjes verliefden
En de snaren van een gitaar
Zingen in een treurig toon
Die mooie madrigalen
Dromen, laat me dromen
Terugdenkend aan die vluchtige liefde
Een schaduw omhuld in de schemering achter het raam
Maakt een slome en gracieuze gebaar
Beeld van een verleden dat niet meer terugkomt
Slechts een herinnering
Is overgebleven van die grote liefde
Van die nachten onder de maan
Van die jeugd in bloei
Vandaag rennen de jaren veel sneller
En de nachten hebben geen warmte meer
En een enorme heimwee
Is alles wat de oude troubadour nog heeft
Slechts een herinnering
Is overgebleven van die grote liefde
Van die nachten onder de maan
Van die jeugd in bloei
Vandaag rennen de jaren veel sneller
En de nachten hebben geen warmte meer
En een enorme heimwee
Is alles wat de oude troubadour nog heeft
Escrita por: Alberto Marino