395px

Handje Handje

Carlos Gardel

Mano A Mano

Rechiflado en mi tristeza, hoy te evoco y veo que has sido
En mi pobre vida paria solo una buena mujer
Tu presencia de bacana puso calor en mi nido
Fuiste buena, consecuente, y yo sé que me has querido
Como no quisiste a nadie, como no podrás querer

Se dio el juego de remanye cuando vos, pobre percanta
Gambeteabas la pobreza en la casa de pensión
Hoy sos toda una bacana, la vida te ríe y canta
Los morlacos del otario los tirás a la marchanta
Como juega el gato maula con el misero ratón

Hoy tenés el mate lleno de infelices ilusiones
Te engrupieron los otarios, las amigas, el gavión
La milonga entre magnates con sus locas tentaciones
Donde triunfan y claudican milongueras pretensiones
Se te ha entrado muy adentro en el pobre corazón

Nada debo agradecerte, mano a mano hemos quedado
No me importa lo que has hecho, lo que hacés ni lo que harás
Los favores recibidos creo habértelos pagado
Y si alguna deuda chica sin querer se había olvidado
En la cuenta del otario que tenés se la cargás

Mientras tanto, que tus triunfos, pobres triunfos pasajeros
Sean una larga fila de riquezas y placer
Que el bacán que te acamala tenga pesos duraderos
Que te abrás en las paradas con cafishios milongueros
Y que digan los muchachos: Es una buena mujer

Y mañana cuando seas descolado mueble viejo
Y no tengas esperanzas en el pobre corazón
Si precisás una ayuda, si te hace falta un consejo
Acordate de este amigo que ha de jugarse el pellejo
P'ayudarte en lo que pueda cuando llegue la ocasión

Handje Handje

Verstrikt in mijn verdriet, roep ik je vandaag en gedachten
In mijn arme leven was jij alleen een goede vrouw
Jouw aanwezigheid, zo fijn, bracht warmte in mijn nest
Je was goed, trouw, en ik weet dat je van me hield
Zoals je van niemand hield, zoals je nooit meer zult kunnen houden

Het spel van de liefde begon toen jij, arme meid
De armoede ontweek in het pension waar je woonde
Vandaag ben je een echte dame, het leven lacht en zingt je toe
De centen van de sukkel gooi je naar de markt
Zoals een kat speelt met een arme muis

Vandaag heb je de beker vol met ongelukkige dromen
Je bent bedrogen door de sukkels, de vriendinnen, de schreeuwers
De dans tussen de rijken met hun dolle verleidingen
Waar de dansers triomferen en falen in hun ambities
Het is diep in je arme hart gekropen

Ik heb je niets te danken, handje handje zijn we gebleven
Het maakt me niet uit wat je deed, wat je doet of wat je gaat doen
De ontvangen gunsten heb ik denk ik terugbetaald
En als er een kleine schuld was die je vergeten was
Zet je die maar op de rekening van de sukkel die je hebt

Ondertussen, moge jouw triomfen, arme voorbijgaande triomfen
Een lange rij van rijkdom en plezier zijn
Dat de man die je verleidt, blijvende centen heeft
Dat je je opent in de dans met de milongadansers
En dat de jongens zeggen: Ze is een goede vrouw

En morgen, wanneer je een afgedankt oud meubel bent
En geen hoop meer hebt in je arme hart
Als je hulp nodig hebt, als je een advies nodig hebt
Vergeet deze vriend niet die zijn huid zal riskeren
Om je te helpen waar hij kan als het moment daar is

Escrita por: Carlos Gardel / Esteban Celedonio Flores / José Razzano