Tarde Gris
Pese al dolor vengo a verte
Lo supe ayer que te hallabas tan mal
Yo que juré odiarte hasta la muerte
No pude más y vine al hospital
Por todo el mal que me has hecho
Quise cobrar este amargo rencor
Pero después sentí dentro del pecho
Mi corazón latir con santo amor
¿Por qué llorás? ¿Acaso mi presencia
En este instante a vos también te apena?
¿O al recordar tu vida sin esencia
Te arrepentiste y hoy querés ser buena?
La tarde gris, tan gris como mi pena
Acompañó mi quebranto por tu herida
Porque tus besos trajeron a mi vida
La dicha de soñar y el ansia de vivir
No vine aquí a reprocharte
Todo pasó y prefiero olvidar
Lo quiere Dios que vuelva a perdonarte
Y que otra vez volvamos a empezar
Cuando se curen tus males
Mi corazón volverá a despertar
Retornarán los mansos manantiales
Y como ayer tendremos un hogar
Grijze Middag
Ondanks de pijn kom ik je zien
Ik wist het gisteren, je was zo slecht af
Ik die zwoer je te haten tot de dood
Kon niet meer en kwam naar het ziekenhuis
Voor al het kwaad dat je me hebt aangedaan
Wilde ik deze bittere wrok vereffenen
Maar toen voelde ik diep in mijn borst
Mijn hart kloppen met heilige liefde
Waarom huil je? Is mijn aanwezigheid
In dit moment ook voor jou een last?
Of bij het herinneren van je leven zonder zin
Heb je spijt en wil je nu goed zijn?
De grijze middag, zo grijs als mijn verdriet
Vergezeld mijn gebrokenheid door jouw wond
Want jouw kussen brachten in mijn leven
De vreugde om te dromen en de drang om te leven
Ik ben hier niet om je te verwijten
Alles is voorbij en ik verkies te vergeten
Wat God wil is dat ik je weer vergeef
En dat we opnieuw kunnen beginnen
Wanneer je kwalen genezen zijn
Zal mijn hart weer ontwaken
De zachte bronnen zullen terugkeren
En zoals gisteren zullen we een thuis hebben
Escrita por: Luis Rubistein, Guido J F