395px

Straatmeisje

Carlos Gardel

Callejera

Cuando apurada pasas
rumbo quien sabe a que parte,
haciendo lucir con arte
tu silueta al caminar...
va diciendo ese taquear
que tenes de milonguera:
"Callejera... Callejera...
a donde iras a parar?"

Esos trajes que empilchas
no concuerdan con tu cuna,
pobre mina pelandruna
hecha de seda y percal.
En fina copa e' cristal
hoy tomas ricos licores,
y entre tantos resplandores
se encandilo tu arrabal...

Callejera,
que taqueas de Sur a Norte,
dando dique con el corte
de ese empilche que llevas...
Callejera,
vos también sos Milonguita
y en el fondo de tu almita
una pena sepultas.

Triunfa tu gracia, yo sé,
y en los fondines nocheros
sos de los muebles diqueros
el que da más relumbrón...
Despilfarras tentación,
pero también, callejera,
cuando estés vieja y fulera
tendrás muerto el corazón...

Seguí nomás, desliza
tus abriles por la vida,
fascinada y engrupida
por las luces del Pigall,
que cuando empiece a tallar
el invierno de tu vida
notaras arrepentida
que has vivido un carnaval.

Callejera,
que taqueas de Sur a Norte,
dando dique con el corte
de ese empilche que llevas...
Callejera,
vos también sos Milonguita
y en el fondo de tu almita
una pena sepultas.

Straatmeisje

Wanneer je haastig passeert
op weg naar wie weet waar,
je laat je silhouet zien
met flair als je loopt...
het zegt dat getik
wat je hebt als milonguera:
"Straatmeisje... Straatmeisje...
aar waar ga je eindigen?"

Die kleren die je draagt
passen niet bij je afkomst,
arme meid, zo'n schatje
gemaakt van zijde en katoen.
In een fijne glazen beker
drink je vandaag lekkere dranken,
en tussen al die schitteringen
wordt je buurt verblind...

Straatmeisje,
die van Zuid naar Noord danst,
met je snit geef je flair
door die outfit die je draagt...
Straatmeisje,
jij bent ook een Milonguita
en diep van binnen
begraven je een verdriet.

Je charme overwint, dat weet ik,
en in de nachtclubs
ben jij de ster van de show,
die het meeste glans geeft...
Je verspilt verleiding,
maar ook, straatmeisje,
wanneer je oud en lelijk bent,
zal je hart dood zijn...

Ga maar door, glijd
je lente door het leven,
gecharmeerd en verblind
door de lichten van het Pigall,
want wanneer de winter
van je leven begint te snijden,
zult je spijt hebben
dat je een carnaval hebt geleefd.

Straatmeisje,
die van Zuid naar Noord danst,
met je snit geef je flair
door die outfit die je draagt...
Straatmeisje,
jij bent ook een Milonguita
en diep van binnen
begraven je een verdriet.

Escrita por: E. Cadicamo / F. Frontera