Duelo Criollo
Mientras la luna serena
baña con su luz de plata
como un sollozo de pena
se oye cantar su canción.
La canción dulce y sentida
que todo el barrio escuchaba
cuando el silencio reinaba
en el viejo caserón.
Cuentan que fue la piba del arrabal
la flor del barrio aquel
que amaba un payador
solo para ella canto el amor
al pie de su ventanal
pero otro amor por aquella mujer
nació en el corazón del taura más mentao
que un farol en duelo criollo vio.
Ah, bajo su débil luz morir los dos
por eso gimen las noches
de tan silenciosa calma
esa canción que es el broche
de aquel amor que paso
de pena la linda piba
abrió bien anchas sus alas
y con su virtud y sus galas
hasta el cielo se voló.
Creoolse Strijd
Terwijl de serene maan
badend in haar zilveren licht
als een zucht van verdriet
hoor je haar lied weerklinken.
Het zoete en gevoelige lied
dat de hele buurt hoorde
toen de stilte heerste
in het oude herenhuis.
Ze zeggen dat het het meisje uit de achterbuurt was
de bloem van die buurt
die een payador liefhad
alleen voor haar zong hij de liefde
aan de voet van haar raam
maar een andere liefde voor die vrouw
ontstond in het hart van de meest beruchte taura
die een lamp in de creoolse strijd zag.
Ah, onder haar zwakke licht sterven ze samen
daarom zuchten de nachten
van zo'n stille rust
dat lied dat de sluitsteen is
van die liefde die voorbijging
van verdriet opende het mooie meisje
haar vleugels wijd
en met haar deugd en haar pracht
vloog ze zelfs naar de hemel.