395px

Haar Ogen Sloten Zich

Carlos Gardel

Sus Ojos Se Cerraron

Sus ojos se cerraron
Y el mundo sigue andando
Su boca que era mía
Ya no me besa más
Se apagaron los ecos
De su reír sonoro
Y es cruel este silencio
Que me hace tanto mal

Fue mía la piadosa
Dulzura de sus manos
Que dieron a mis penas
Caricias de bondad
Y ahora que la evoco
Hundido en mi quebranto
Las lágrimas taimadas
Se niegan a brotar
Y no tengo el consuelo
De poder llorar

Por que sus alas tan cruel quebró la vida!
Por que esa mueca siniestra de la suerte
Quise abrigarla y más pudo la muerte
Como me duele y se ahonda mi herida

Yo sé que ahora vendran caras extrañas
Con su limosna de alivio a mi tormento
Todo es mentira, mentira es el lamento
Hoy esta solo mi corazón!

Como perros de presa
Las penas traicioneras
Celando su cariño
Galopaban detras
Y escondida en las aguas
De su mirada buena
La muerte agazapada
Marcaba su compas

En vano yo alentaba
Febril una esperanza
Clavo en mi carne viva
Sus garras el dolor
Y mientras en la calle
En loca algarabia
El carnaval del mundo
Gozaba y se reia
Burlandose el destino
Me robo su amor

Por que sus alas tan cruel quebró la vida!
Por que esa mueca siniestra de la suerte
Quise abrigarla y más pudo la muerte
Como me duele y se ahonda mi herida

Yo sé que ahora vendran caras extrañas
Con su limosna de alivio a mi tormento
Todo es mentira, mentira es el lamento
Hoy esta solo mi corazón

Haar Ogen Sloten Zich

Haar ogen sloten zich
En de wereld draait verder
Haar mond dat van mij was
Kust me niet meer
De echo's zijn gedoofd
Van haar vrolijke lach
En deze stilte is wreed
Die me zoveel pijn doet

De genadevolle
Zoetheid van haar handen
Die mijn verdriet
Zachtheid van goedheid gaven
En nu ik haar oproep
Verzonken in mijn verdriet
Weigeren de sluwe tranen
Tevoorschijn te komen
En ik heb de troost niet
Om te kunnen huilen

Waarom brak het leven zo wreed haar vleugels?
Waarom die sinistere grijns van het lot?
Ik wilde haar beschermen, maar de dood was sterker
Hoe doet het pijn en verdiept mijn wond

Ik weet dat er nu vreemde gezichten zullen komen
Met hun aalmoes van verlichting voor mijn kwelling
Alles is leugen, leugen is het geklaag
Vandaag is mijn hart alleen!

Als jachthonden
Verraadden de verraderlijke zorgen
Die haar liefde in de gaten hielden
Galoppeerden achter me aan
En verborgen in de diepten
Van haar goede blik
Lag de dood op de loer
En bepaalde zijn tempo

Tevergeefs gaf ik
Fervent een sprankje hoop
De pijn boort zijn klauwen
In mijn levende vlees
En terwijl op straat
In dolle drukte
De carnaval van de wereld
Genoot en lachte
Spotten met het lot
Stal het mijn liefde

Waarom brak het leven zo wreed haar vleugels?
Waarom die sinistere grijns van het lot?
Ik wilde haar beschermen, maar de dood was sterker
Hoe doet het pijn en verdiept mijn wond

Ik weet dat er nu vreemde gezichten zullen komen
Met hun aalmoes van verlichting voor mijn kwelling
Alles is leugen, leugen is het geklaag
Vandaag is mijn hart alleen!

Escrita por: Alfredo Le Pera / Carlos Gardel