395px

Kamperfoelie

Carlos Gardel

Madreselva

Vieja pared del arrabal
Tu sombra fue mi compañera
De mi niñez sin esplendor
La amiga fue tu madreselva
Cuando temblando mi amor primero
Con su esperanza besó mi alma
Yo junto a vos pura y feliz
Cantaba así mi primera confesión

Madreselvas en flor que me vieron nacer
Y en la vieja pared sorprendieron mi amor
Tu humilde caricia es como el cariño
Primero y querido que siento por él

Madreselvas en flor que trepándose van
Es su abrazo tenáz y dulzón como aquél
Si todos los años tus flores renacen
Hace que no muera mi primer amor

Pasaron los años y mil desengaños
Yo vengo a contarte mi vieja pared
Así aprendí que hay que fingir
Para vivir decentemente

Que amor y fe, mentiras son
Y del dolor se rie la gente
Hoy que la vida me ha castigado
Y me ha enseñado su credo amargo

Vieja pared con emoción
Me acerco a vos y te digo como ayer

Madreselvas en flor que me vieron nacer
Y en la vieja pared sorprendieron mi amor
Tu humilde caricia es como el cariño
Premero y querido que nunca olvidé

Madreselvas en flor que trepándose van
Es tu abrazo tenáz y dulzón como aquél
Si todos los años tus flores renacen
¿Por qué ya no vuelve mi primer amor?

Kamperfoelie

Oude muur van de wijk
Jouw schaduw was mijn metgezel
Van mijn kindertijd zonder glans
De vriendin was jouw kamperfoelie
Toen trillend mijn eerste liefde
Met haar hoop mijn ziel kuste
Ik samen met jou puur en gelukkig
Zong zo mijn eerste bekentenis

Kamperfoelies in bloei die me zagen geboren
En op de oude muur verrasten mijn liefde
Jouw bescheiden streling is als de genegenheid
Eerste en geliefde die ik voor hem voel

Kamperfoelies in bloei die zich omhoog wurmen
Is jouw omhelzing taai en zoet zoals die
Als elk jaar jouw bloemen herboren worden
Laat mijn eerste liefde niet sterven

De jaren zijn voorbij en duizend teleurstellingen
Ik kom je vertellen, mijn oude muur
Zo leerde ik dat je moet doen alsof
Om fatsoenlijk te leven

Dat liefde en geloof, leugens zijn
En van de pijn lacht de mensen
Vandaag dat het leven me heeft gestraft
En me zijn bittere geloof heeft geleerd

Oude muur met emotie
Kom ik naar je toe en zeg zoals gisteren

Kamperfoelies in bloei die me zagen geboren
En op de oude muur verrasten mijn liefde
Jouw bescheiden streling is als de genegenheid
Eerste en geliefde die ik nooit vergeet

Kamperfoelies in bloei die zich omhoog wurmen
Is jouw omhelzing taai en zoet zoals die
Als elk jaar jouw bloemen herboren worden
Waarom komt mijn eerste liefde niet terug?

Escrita por: Francisco Canaro / Luis César Amadori