Arrabal Amargo
Arrabal amargo metido en mi vida
Como la condena de una maldición
Tus sombras torturan mis horas de sueño
Tu noche se encierra en mi corazón
Con ella a mi lado no vi tus tristezas
Tu barro y miserias, ella era mi luz
Y ahora vencido arrastro mi alma
Clavado a tus calles igual que a una cruz
Rinconcito arrabalero
Con el toldo de estrellas
De tu patio te quiero
Todo, todo se ilumina
Cuando ella vuelve a verte
Y mis viejas madreselvas
Están en flor para quererte
Como una nube que pasa
Mis ensueños se van, se van, no vuelven más
No digas a nadie que ya no me quieres
Si a mí me preguntan diré que vendrás
Y así cuando vuelvas mi alma te juro
Los ojos extraños no se asombrarán
Verás como todo
Te esperaba ansioso
Mi blanca casita y el viejo rosal
Y como de nuevo alivia sus penas
Vestido de fiesta mi lindo arrabal
Rinconcito arrabalero
Bittere Wijk
Bittere wijk die in mijn leven is
Als de straf van een vloek
Jouw schaduwen kwellen mijn uren van slaap
Jouw nacht sluit zich op in mijn hart
Met haar aan mijn zijde zag ik jouw verdriet niet
Jouw modder en ellende, zij was mijn licht
En nu, verslagen, sleep ik mijn ziel
Vastgenageld aan jouw straten als aan een kruis
Hoekje van de wijk
Met het zeil van sterren
Van jouw binnenplaats hou ik van je
Alles, alles verlicht
Wanneer zij je weer ziet
En mijn oude kamperfoelie
Bloeit om je te beminnen
Als een voorbijtrekkende wolk
Vergaan mijn dromen, ze gaan, ze komen niet meer terug
Zeg tegen niemand dat je niet meer van me houdt
Als ze me vragen, zal ik zeggen dat je komt
En zo, wanneer je terugkomt, zweer ik je mijn ziel
Zullen de vreemde ogen niet verbaasd zijn
Je zult zien hoe alles
Verlangend op je wacht
Mijn witte huisje en de oude rozenstruik
En hoe het opnieuw zijn zorgen verlicht
Gekleed voor feest mijn mooie wijk
Hoekje van de wijk
Escrita por: Carlos Gardel, Alfredo Le Pera