Ventanita de Arrabal
Ventanita de arrabal
Puede que un día vuelva
Si no te puedo olvidar.
Cuando esten tus hojas secas
Abrazandome en tus rejas
Nos pondremos a llorar.
En el barrio caferata
En un viejo conventillo
Con los pisos de ladrillo,
Minga de puerta cancel,
Donde van los organitos
Sus lamentos rezongando,
Esta la piba esperando
Que pase el muchacho aquel.
Aquel que solito
Entro al conventillo
Echando en los ojos
El fungi marron.
Botin enterizo
El cuello con brillo
Pidio una guitarra
Y pa' ella canto.
Aquel que un domingo
Bailaron un tango,
Aquel que le dijo:
Me muero por vos...
Aquel que su almita
Rodo por el tango, (1)
Aquel que a la reja
Nunca más volvio.
Ventanita del cotorro
Donde solo hay flores secas,
Vos también abandonada
De aquel dia...se quedo.
El rocio de sus hojas,
Las garuas de la ausencia
Con el dolor de un suspiro
Tu tronquito destrozo.
Gardel canta: "arrastro por el fango".
Raam van de Achterbuurt
Raam van de achterbuurt
Misschien kom ik op een dag terug
Als ik je niet kan vergeten.
Wanneer je bladeren verdord zijn
En me omarmen bij je tralies
Zullen we samen huilen.
In de wijk Caferata
In een oud huisje
Met de vloeren van baksteen,
Geen deur om te sluiten,
Waar de orgeltjes komen
Hun klaagzangen mompelend,
Daar wacht het meisje
Tot die jongen voorbij komt.
Diegene die alleen
Het huisje binnenkwam
Met een blik in zijn ogen
Van bruin spul.
Een strakke outfit
Met een glanzende kraag
Vroeg om een gitaar
En voor haar zong hij.
Diegene die op een zondag
Een tango danste,
Diegene die zei:
Ik sterf voor jou...
Diegene wiens ziel
Rolde met de tango,
Diegene die bij de tralies
Nooit meer terugkwam.
Raam van de cotorro
Waar alleen maar droge bloemen zijn,
Jij ook verlaten
Van die dag... bleef je achter.
De dauw op je bladeren,
De druppels van afwezigheid
Met de pijn van een zucht
Verwoestten je stam.
Gardel zingt: "ik sleep door de modder."