395px

Oude Hoek

Carlos Gardel

Viejo Rincón

Viejo rincón de mis primeros tangos
Donde ella me batio que me quería
Guarida de cien noches de fandango
Que en mi memoria viven todavía
Oh, callejón de turbios caferatas
Que fueron taitas del bandoneón
Donde estará mi garsonie de lata
Testigo de mi amor y su traición?

Hoy vuelvo al barrio que deje
Y al campanearlo me da pena
No tengo ya mi madrecita buena
Mi rancho es una ruina; ya todo se acabó
Porque creí, loco de mí
Por ella di mi vida entera
También mi fe se convirtió en tapera
Y solo siento ruinas latir dentro de mi

De un tango el vaivén
Da vida a un amor
De un tango el vaivén
Nos hacen traición

Cuando te quiebras en una sentada
Juntando tu carita con la mía
Yo siento que en la hoguera de algún tango
Se va a quemar mi sangre todavía
Viejo rincón de turbios caferatas
Que fueron taitas del bandoneón
Donde estará mi garsonie de lata
Bulin mistongo que fue mi perdición

Del fuelle al son, suena un violín
En el tablao de una cantina
Y en un bulin que esta al doblar la esquina
Los taitas aprovechan el tango tentador
Pa que soñar? Pa que volví
Al callejón de mis quereres
A revivir el mal de esas mujeres
Sus risas, sus caricias, la farsa de su amor?

De un tango el vaivén
Da vida a un amor
De un tango el vaivén
Nos hacen traición

Oude Hoek

Oude hoek van mijn eerste tango's
Waar zij me vertelde dat ze van me hield
Schuilplaats van honderd nachten van fandango
Die nog steeds in mijn geheugen leven
Oh, steeg van duistere cafetaria's
Die de vaders van de bandoneon waren
Waar zal mijn blikje van liefde zijn
Getuige van mijn liefde en haar verraad?

Vandaag keer ik terug naar de buurt die ik verliet
En als de klok slaat, voel ik verdriet
Ik heb mijn goede moeder niet meer
Mijn huisje is een ruïne; alles is voorbij
Omdat ik geloofde, gek van mezelf
Voor haar gaf ik mijn hele leven
Ook mijn geloof werd een ruïne
En ik voel alleen nog de resten kloppen binnenin me

Van een tango de schommel
Geeft leven aan een liefde
Van een tango de schommel
Maakt ons tot verraders

Wanneer je breekt in een zittende houding
Je gezichtje bij het mijne
Voel ik dat in het vuur van een tango
Mijn bloed nog steeds zal branden
Oude hoek van duistere cafetaria's
Die de vaders van de bandoneon waren
Waar zal mijn blikje van liefde zijn
Schooi die mijn ondergang was

Van het blaasinstrument naar de klank, klinkt een viool
In de zaal van een kroeg
En in een schuilplaats om de hoek
Profiteren de vaders van de verleidelijke tango
Waarom dromen? Waarom ben ik teruggekeerd
Naar de steeg van mijn verlangens
Om de pijn van die vrouwen opnieuw te beleven
Hun lachen, hun strelingen, de schijn van hun liefde?

Van een tango de schommel
Geeft leven aan een liefde
Van een tango de schommel
Maakt ons tot verraders

Escrita por: Raúl Joaquín De Los Hoyos / Roberto Lino Cayol