Cascabelito
Entre la loca alegria
volvamos a darnos cita
misteriosa mascarita
de aquel loco carnaval.
Donde estas Cascabelito,
mascarita pizpireta,
tan bonita y tan coqueta
con tu risa de cristal.
Cascabel, Cascabelito;
rie, rie y no llores
que tu risa juvenil
tenga perfumes de mis amores.
Cascabel, Cascabelito;
rie, no tengas cuidado
que aunque no estoy a tu lado
te llevo en mi corazón.
Mascarita misteriosa,
por tener mi alma suspensa
me ofreciste en recompensa
tu boca como un clavel.
Y cuando nos despedimos
llenos de dulce embeleso,
el ruido de nuestro beso
lo apago tu cascabel.
Cascabelito
Tussen de dolle vreugde
laten we elkaar weer ontmoeten
mysterieuze masker
van dat gekke carnaval.
Waar ben je, Cascabelito,
masker vol leven,
zo mooi en zo flirterig
met je lach van kristal.
Cascabel, Cascabelito;
lach, lach en huil niet
want je jeugdige lach
heeft de geur van mijn liefdes.
Cascabel, Cascabelito;
lach, maak je geen zorgen
want ook al ben ik niet aan je zijde
draag ik je in mijn hart.
Mysterieuze masker,
om mijn ziel in spanning te houden
aanbood je als beloning
deze lippen als een anjer.
En toen we afscheid namen
vol zoete betovering,
de geluiden van onze kus
werd gedempt door jouw bel.