Griseta
Mezcla rara de Museta y de Mimí
Con caricias de Rodolfo y de Schaunard
Era la flor de París
Que un sueño de novela
Trajo al arrabal
Y en el loco divagar del cabaret
Al arrullo de algún tango compadrón
Alentaba una ilusión
Soñaba con Des Grieux
Queria ser Manón
Francesita
Que trajiste pizpireta
Sentimental y coqueta
La poesía de Quartier
Quién diría
Que tu poema de Griseta
Sólo una estrofa tendría
La silenciosa agonía
De Margarita Gauthier
Mas la fria sordidez del arrabal
Agostando la pureza de su fe
Sin hallar a su Duval
Secó su corazón lo mismo que un Muguet
Y una noche de champán y de cocó
Al arrullo funeral de un bandoneón
Pobrecita se durmió
Lo mismo que Mimí
Lo mismo que Manón
Griseta
Rare mix van Museta en Mimí
Met de tederheid van Rodolfo en Schaunard
Was de bloem van Parijs
Die een roman droom
Naar de achterbuurt bracht
En in de gekke dwaasheid van de cabaret
Bij het gezang van een tango vol flair
Voedde ze een illusie
Droomde ze van Des Grieux
Wilde ze Manón zijn
Francesita
Die je zo levendig bracht
Sentimenteel en flirterig
De poëzie van Quartier
Wie zou zeggen
Dat jouw gedicht van Griseta
Slechts één strofe zou hebben
De stille agonies
Van Margarita Gauthier
Maar de koude sleur van de achterbuurt
Bederft de puurheid van haar geloof
Zonder haar Duval te vinden
Droogde haar hart net als een Muguet
En op een nacht van champagne en cocó
Bij het treurige gezang van een bandoneón
Schoot ze in slaap
Net als Mimí
Net als Manón