Nochecita
Cómo, te podré olvidar...
noche, mi testigo fiel,
dime, tú que sabes bien
silo que canto yo
ya no puede ser.
Nochecita que de ensueño
fué mi vida,
cuando tu amor
y tu cariño
me olvidó.
Con el alma
en mil pedazos,
yo te digo,
lo que he sufrido
al sentir
tu decepción...
Aunque sabes
que adorarte es mi delirio,
tú te burlas
y no tienes compasión...
Yo te quiero
y en silencio
he de adorarte,
cuando escuches
en las noches
mi canción...
Nachtje
Hoe kan ik je vergeten...
nacht, mijn trouwe getuige,
vertel me, jij die het goed weet
of wat ik zing
niet meer kan zijn.
Nachtje dat een droom was
was mijn leven,
wanneer jouw liefde
en jouw genegenheid
me vergat.
Met mijn ziel
in duizend stukken,
zeg ik je,
wat ik heb geleden
bij het voelen
van jouw teleurstelling...
Ook al weet je
dat jou aanbidden mijn waanzin is,
maak je je belachelijk
en heb je geen medelijden...
Ik hou van je
en in stilte
zal ik je aanbidden,
wanneer je hoort
in de nachten
mijn lied...