Flor de Fango
Mina, que te manyo de hace rato
Perdoname si te bato
De que yo te vi nacer
Tu cuna fue un conventillo
Alumbrado a querosén
Justo a los catorce abriles
Te entregastes a la farra
Las delicias del gotán
Te gustaban las alhajas
Los vestidos a la moda
Y las farras de champán
Anduviste pelechada
De sirvienta acompañada
Por pasar por niña bien
Y de muchas envidiada
Porque llevabas buen tren
Y te hiciste cachadora
Luego fuiste la señora
De un comerciante mishe
Lo dejaste arruinado
Sin vento, amurado
En la puerta de un café
Después fuiste la amiguita
De un viejo boticario
Y el hijo de un comisario
Todo el vento te saco
Y empezó tu decadencia
Las alhajas amuraste
Y una pieza alquilaste
En una casa 'e pensión
Te hiciste tonadillera
Pasaste ratos extraños
Y a fuerza de desengaños
Quedaste sin corazón
Fue tu vida como un lirio
De congojas y martirios
Solo un dolor te agobio
No tenias en el mundo ni un consuelo
Y el amor de madre te falto
Fuiste papusa de fango
Y las delicias de un tango
Te espiantaron del bulín
Los amigos te engrupieron
Y ellos mismos te perdieron
Noche a noche en el festín
Bloem van Modder
Meisje, ik heb je al een tijd niet gezien
Vergeef me als ik je lastigval
Want ik zag je geboren worden
Je wieg was een armoedige plek
Verlicht door kerosine
Juist op je veertiende
Gaf je je over aan het feesten
De geneugten van de dansvloer
Je hield van sieraden
Van modieuze jurken
En de feesten met champagne
Je liep rond als een bediende
Met een vriendin aan je zijde
Om als een nette meid door te gaan
En veel mensen waren jaloers
Omdat je het goed voor elkaar had
En je werd een verleidster
Later was je de vrouw
Van een arme handelaar
Je liet hem in de steek
Zonder geld, in de ellende
Voor de deur van een café
Daarna was je de schat
Van een oude apotheker
En de zoon van een commissaris
Hij haalde al je geld eruit
En zo begon je neergang
De sieraden verstopte je
En je huurde een kamer
In een pension
Je werd een zangeres
En beleefde vreemde momenten
En door de teleurstellingen
Bleef je zonder hart
Je leven was als een lelie
Vol verdriet en martelingen
Slechts één pijn drukte je neer
Je had in de wereld geen troost
En de liefde van een moeder ontbrak
Je was een pop van modder
En de geneugten van een tango
Verjaagden je uit de kroeg
De vrienden bedrogen je
En zij verloren jou zelf
Nacht na nacht in het feest.
Escrita por: A. A. Gentile / P. Contursi