Francesita
Che, Francesita bulevardera
Tiene su escudo la flor de lis
En alas vino de una quimera
Es Francesita, es de Paris
Con su silueta nerviosa y fina
Con sus brillantes y su toilette
Las ven las chicas de la Argentina
Y de ella dicen pero que bien
Francesita flor del boulevard
No te pongas triste que vas a llorar
Y hay que reír para olvidar
Francesita flor del boulevard
Con su viejito feliz soñaba
Allá en un barrio cerca de Dios
Pero el ingrato que tanto amaba
Le dio a otra femme su corazón
Partió con ella y enloquecida
Siguió sus pasos desde Paris
Más perdió el rumbo y el ansia de su vida
Bajo las noches de este país
Francesita
Hé, Francesita van de boulevard
Heeft haar embleem de leliebloem
Met vleugels van een droom in wijn
Het is Francesita, ze komt uit Parijs
Met haar nervieuze en fijne silhouet
Met haar glinsterende juwelen en haar outfit
De meisjes uit Argentinië zien haar
En ze zeggen over haar: wat een pracht
Francesita, bloem van de boulevard
Word niet verdrietig, anders ga je huilen
En je moet lachen om te vergeten
Francesita, bloem van de boulevard
Met haar oude man droomde ze
Daar in een wijk dichtbij God
Maar de ondankbare die ze zo liefhad
Gaf zijn hart aan een andere vrouw
Ze vertrok met haar en gek van verdriet
Volgde haar stappen vanuit Parijs
Maar ze verloor de weg en de hunkering van haar leven
Onder de nachten van dit land
Escrita por: A. Vacarezza / E. Delfino