Hopa, Hopa, Hopa
Casi anocheciendo, cerquita e mi rancho
Cuando con mis penas conversaba a solas
Sentí ayer ruidaje como de pezuñas
Y el grito campero de Hopa! Hopa! Hopa!
Salí, y en lo oscuro vide uno de poncho
Yebando a los tientos lazo y boleadoras
Que al tranco espacioso de un matungo zaino
Arriaba animales que parecían sombras
Párese aparcero, párese y disculpe
Le dije: Que bichos yeba en esa tropa?
Voy pa la tablada de los gauchos zonzos
A venderles miles de esperanzas gordas
Si el mercao promete, y engolosinao
Güelve po'estos pagos en procura de otras
No olvide que tengo mis potreros yenos
Y que hasta e regalo se las cedo todas
Sonriose el tropero, que era el Desengaño
Taloneó el matungo derecho a las sombras
Y aun trai a mis oídos el viento e la noche
Su grito campero de Hopa! Hopa! Hopa!
Hopa, Hopa, Hopa
Bijna donker, dicht bij mijn boerderij
Toen ik alleen met mijn zorgen sprak
Voelde ik gisteren geluid als van hoeven
En de roep van het platteland: Hopa! Hopa! Hopa!
Ik ging naar buiten, en in het donker zag ik iemand in een poncho
Die met de touwen, lasso en boleadoras bezig was
Die met de ruime pas van een schimmel
Dieren drijft die leken op schaduwen
Halt, maat, halt en excuses
Vroeg ik: Wat voor beesten heb je in die groep?
Ik ga naar de plek van de domme gaucho's
Om ze duizenden dikke hoopgevingen te verkopen
Als de markt belooft, en ik ben verlekkerd
Kom ik weer naar deze streek op zoek naar meer
Vergeet niet dat ik mijn weilanden vol heb
En dat ik zelfs de cadeaus allemaal aan je geef
De herder glimlachte, die was de Desengaño
Hij drijft de schimmel recht naar de schaduwen
En nog steeds hoor ik in mijn oren de wind van de nacht
Zijn roep van het platteland: Hopa! Hopa! Hopa!
Escrita por: J. A. Trelles / R. Fugazot