395px

Mijn Toevlucht

Carlos Gardel

Mi Refugio

Lindo refugio de mis añoranzas
Rodeado de preciosas flores
Donde soñando vive mi querer
Siempre, allí ha de haber una esperanza
Que a mi vejez la haga feliz
Y así sentir el dulce lenitivo
De esa fragante aroma de azucena
Donde está el alma bella, blanca y buena
De esa mujer que es pura como el Sol

Ya se acabó de la farra, el dulce encanto
Con que embriagué mi juventud
Aquellas locas y raras noches, de mi ayer
Ya se acabaron y nunca han de volver
Hoy ya no soy más aquel mocito alegre
Que todo a risa lo tomó
Pues voy rumbeando a ser un papacito
Y así buscar, amor de dulce hogar

Y ahora que ya soy un mozo grande y serio
Que visto smoking o jacket
Que hoy ya presiento un respeto en mí alrededor
Me causa espanto pensar lo que antes fui
Es que ando en firme capeando los abriles
Y hay que sujetar el motor
Para vivir la vida noble y sana
De ese rincón, que es mi sueño de amor

Mijn Toevlucht

Mooie toevlucht van mijn verlangens
Omringd door prachtige bloemen
Waar mijn liefde dromend leeft
Altijd, daar moet er een hoop zijn
Die mijn oude dag gelukkig maakt
En zo het zoete medicijn voelen
Van die geurige aroma van lelies
Waar de mooie, witte en goede ziel is
Van die vrouw die puur is als de zon

De feestjes zijn voorbij, de zoete betovering
Waarmee ik mijn jeugd bedwelmde
Die gekke en vreemde nachten van mijn verleden
Zijn voorbij en komen nooit meer terug
Vandaag ben ik niet meer die blije jongen
Die alles met een lach nam
Want ik ga op weg om een vader te worden
En zo de liefde van een zoet thuis te zoeken

En nu ik een grote en serieuze jongeman ben
Die smoking of jasje draagt
Voel ik nu al een respect om me heen
Het doet me schrikken te denken aan wie ik vroeger was
Ik ga stevig door de jaren heen
En ik moet de motor onder controle houden
Om het nobele en gezonde leven te leven
Van die hoek, dat is mijn droom van liefde

Escrita por: J.C.Cobián / P. Numa Córdoba