Murmullos
Cuando al ombú de la existencia
Sacude el viento del ricuerdo
Se llena el alma de murmullos
Que cuentan cosas
Del tiempo viejo
En ocasiones al oirlas
El cielo claro de los ojos
Queda tapao y esa razón
Pero otras veces sin quererse va la mano p'al facón
Murmullos que traen al alma
La tropa de los ricuerdos
P'a llegar vienen al trote
P'a dirse siempre son lerdos
Murmullos, murmullos son
Que apretan el corazón
Y si los echo p'a correrlos
A la perrada de los sueños
Esos murmullos uno a uno
Me matan tuitos
Los pobres perros
Solo la caña los domina
Y se los lleva al trote en anca
Por eso siempre tiene sed
De caña mi alma p'a apagar
La voz que llega del pasao
Geruchten
Wanneer de ombu van het bestaan
De wind van herinneringen schudt
Vult de ziel zich met geruchten
Die verhalen vertellen
Van de oude tijd
Soms, als ik ze hoor
Wordt de heldere lucht van de ogen
Bedekt en die reden
Maar andere keren, zonder het te willen, gaat de hand naar het mes
Geruchten die de ziel brengen
De troep van de herinneringen
Om te komen, komen ze in galop
Om altijd te zeggen dat ze traag zijn
Geruchten, geruchten zijn het
Die het hart verdrukken
En als ik ze wegstuur
Naar de roedel van de dromen
Doden die geruchten één voor één
Mij allemaal
Die arme honden
Alleen de rietstengel beheerst ze
En neemt ze in galop mee op de heup
Daarom heeft mijn ziel altijd dorst
Van riet om te blussen
De stem die komt uit het verleden
Escrita por: F. Aguilar, J. C. Patrón