395px

Ventarron

Carlos Gardel

Ventarron

Por tu fama, por tu estampa
Sos el malevo mentado del hampa,
Sos el mas taura entre todos los tauras,
Sos el mismo ventarron

Quien te iguala por tu rango
En las canyengues quebradas del tango
En la conquista de los corazones
Si llega la ocasion

Entre el malevaje
ventarron a vos te llaman
ventarronpor tu coraje,
Por tus hazaas todos te aclaman
Y a pesar de todo
ventarron dejo Pompeya.

Y se fue tras de la estrella
Que su destino le sealo
Muchos aos han pasado
Y sus guapezas y sus berrentines.

Los fue dejando por los cafetines
Como un castigo de Dios,
Solo y triste, casi enfermo
Con sus derrotas mordindole el alma
Volvi el malevo buscando su fama
Que otro ya conquisto.

Ya no sos el mismo
ventarron de aquellos tiempos
Sos cartn para el amigo
Y para el maula un pobre cristo
Y al sentir un tango
Compadron y retobado
Records de aquel pasado
Las glorias guapas del ventarron

Ventarron

Voor je roem, voor je stijl
Ben je de beruchte van de onderwereld,
Ben je de grootste van allemaal,
Ben je dezelfde ventarron.

Wie kan je evenaren in je rang
In de gebroken canyengues van de tango
In de verovering van harten
Als de gelegenheid zich aandient.

Tussen de onderwereld
Noemen ze je ventarron,
Ventarron, om je moed,
Om je daden, iedereen juicht je toe.
En ondanks alles
Verliet ventarron Pompeya.

En hij ging achter de ster aan
Die zijn bestemming aangaf.
Er zijn veel jaren verstreken
En zijn bravoure en zijn uitspattingen.

Die liet hij achter in de cafés
Als een straf van God,
Alleen en treurig, bijna ziek
Met zijn nederlagen die aan zijn ziel knagen.
Keerde de beruchte terug op zoek naar zijn roem
Die een ander al veroverd had.

Je bent niet meer dezelfde
Ventarron van die tijden,
Je bent een schim voor de vriend
En voor de schoft een arme ziel.
En als je een tango hoort,
Compadron en opstandig,
Herinneringen aan die tijd
De mooie glorie van de ventarron.

Escrita por: