395px

Oude Schuilplek

Carlos Gardel

Vieja Recova

La otra noche mientras iba
Caminando como un curda
Tranco a tranco, solo y triste
Recorriendo el veredón
Sentí el filo de una pena
Que del lado de la zurda
Se empeñaba, traicionera
En tajearme el corazón

Entre harapos lamentables
Una pobre limosnera
Sollozando sus desgracias
A mi lado se acercó
Y al tirarle unas monedas
A la pobre pordiosera
Vi que el rostro avergonzado
Con las manos se tapó

Vieja recova
Rinconada de su vida
La encontré sola y perdida
Como una muestra fatal
La mala suerte
Le jugó una carta brava
Se le dio vuelta la taba
La vejez la derrotó
Vieja recova
Si vieras, cuánto dolor

Yo la he visto, cuando moza
Ir tejiendo fantasías
Con sus sueños de alto vuelo
Y sus noches de champán
Pobrecita, quién pensara
Los finales de su vida
Y la trágica limosna
Vergonzante que hoy le dan

Me alejé, vieja recova
De su lado. Te imaginas
Amiguita de otros tiempos
Qué dolor llegué a sentir
Lo que ayer fuera grandeza
Hoy mostraba sólo ruinas
Y a unas lágrimas porfiadas
No las pude desmentir

Vieja recova
Rinconada de su vida
La encontré sola y perdida
Como una muestra fatal
La mala suerte
Le jugó una carta brava
Se le dio vuelta la taba
La vejez la derrotó
Vieja recova
Si vieras, cuánto dolor

Oude Schuilplek

De andere nacht terwijl ik liep
Wandelend als een dronkaard
Stap voor stap, alleen en treurig
Over het pad dat ik ken
Voelde ik de snede van een pijn
Die aan de linkerkant
Meedogenloos, verraderlijk
Mijn hart wilde doorklieven

Tussen ellendige vodden
Een arme bedelares
Huilend om haar ellende
Kwam ze naast me staan
En toen ik wat munten gaf
Aan de arme bedelaar
Zag ik dat haar beschaamde gezicht
Ze met haar handen bedekte

Oude schuilplek
Verloren in haar leven
Vond ik haar alleen en verloren
Als een fatale getuigenis
Het slechte lot
Speelde haar een gemene kaart
De dobbelsteen viel verkeerd
De ouderdom versloeg haar
Oude schuilplek
Als je maar wist, hoeveel pijn

Ik heb haar gezien, toen ze jong was
Dromen wevend in de lucht
Met haar hoge dromen
En haar nachten vol champagne
Arme ziel, wie had gedacht
Hoe haar leven zou eindigen
En de tragische aalmoes
Die ze nu met schaamte ontvangt

Ik liep weg, oude schuilplek
Van haar zijde. Kun je je voorstellen
Vriendin van andere tijden
Wat een pijn ik voelde
Wat gisteren grootheid was
Toonde nu alleen maar puin
En die hardnekkige tranen
Kon ik niet ontkennen

Oude schuilplek
Verloren in haar leven
Vond ik haar alleen en verloren
Als een fatale getuigenis
Het slechte lot
Speelde haar een gemene kaart
De dobbelsteen viel verkeerd
De ouderdom versloeg haar
Oude schuilplek
Als je maar wist, hoeveel pijn

Escrita por: E. Cadicamo, R. Sciammarella