A Una Sirena
Gerardo de Jesús Sanchez, mi sentimiento
Cuentan que un barco viajero surcaba las aguas bajo las estrellas
Dicen que los marineros cantaban alegres su nueva aventura
Y en un rincón un muchacho tocaba guitarra tan desprevenido
Sus ojos no decían nada, tan sólo cantaba mirando la luna
Nada le importaba más na', no tenía fortuna qué va
Nada le importaba más na', no tenía fortuna qué va
Pero el mar embravecido rompió el encanto
El barco fue consumido y no quedó nada
Pero el muchacho que tocaba la guitarra
Sintió que unas manos lo habían salvado
Vió a una sirena morena de ojos tan lindos
Era la mujer más bella que había mirado
Ella decía que lo amaba, que era su vida
Y que todo ese tiempo lo había esperado
Yo soy ese muchacho aquel, sin querer me dejé vencer
De esos ojos color de miel y no puede, no puede ser
Yo no puedo vivir en el mar, tú lo sabes, lo sabes bien
Y estoy triste pero jamás te olvidaré
Y estoy triste pero jamás te olvidaré
Y esa sirena es Jaquelin Hurtado, mi vida
Vivía contando luceros con la compañera más noble del mundo
Ni una mujer de la tierra me había dado tanta esperanza y ternura
Pero su vida es distinta y no puedo llevarla conmigo a donde quiera
Si es amiga de las aguas, diosa de las brisas, y del mar profundo
Pero yo algún día volveré y me vengo a vivir aquí
Pero yo algún día volveré y me vengo a vivir aquí
Adiós sirena, ¿cómo hago pa' amarte tanto?
¿Cómo pudiste ser dueña de mis sentimientos?
Y ahora que tengo los ojos llenos de llanto
No puedo ocultarte lo que yo siento
Tú le pediste al destino que me llevara
Tan derechito a tus manos para quererme
Cómo podías adorarme sin concerme
Y ser de tu vida lo más sagrado
Yo soy ese muchacho aquel, sin querer me dejé vencer
De esos ojos color de miel y no puede, no puede ser
Yo no puedo vivir en el mar, tú lo sabes, lo sabes bien
Y estoy triste pero jamás te olvidaré
Y estoy triste pero jamás te olvidaré
Lairalaira-lararara
Lairalaira-lararara
Lairalaira-lararara
Lairalaira-lararara
Aan Een Zeemeermin
Gerardo de Jesús Sanchez, mijn gevoel
Ze vertellen dat een reizend schip de wateren onder de sterren doorkruiste
Ze zeggen dat de zeelieden vrolijk zongen over hun nieuwe avontuur
En in een hoek speelde een jongen zo onbezorgd gitaar
Zijn ogen zeiden niets, hij zong alleen maar terwijl hij naar de maan keek
Niets deed er meer toe, hij had geen fortuin, wat een gedoe
Niets deed er meer toe, hij had geen fortuin, wat een gedoe
Maar de woeste zee verbrak de betovering
Het schip werd verzwolgen en er bleef niets over
Maar de jongen die gitaar speelde
Voelde dat er handen hem hadden gered
Hij zag een bruinharige zeemeermin met zulke mooie ogen
Ze was de mooiste vrouw die hij ooit had gezien
Ze zei dat ze van hem hield, dat hij haar leven was
En dat ze al die tijd op hem had gewacht
Ik ben die jongen, zonder het te willen gaf ik me over
Van die honingkleurige ogen en het kan niet, het kan niet waar zijn
Ik kan niet in de zee leven, dat weet je, dat weet je goed
En ik ben verdrietig maar ik zal je nooit vergeten
En ik ben verdrietig maar ik zal je nooit vergeten
En die zeemeermin is Jaquelin Hurtado, mijn leven
Ik telde sterren met de meest nobele metgezel ter wereld
Geen enkele vrouw op het land had me zoveel hoop en tederheid gegeven
Maar haar leven is anders en ik kan haar niet meenemen waar ik ook ga
Als ze een vriendin van de wateren is, godin van de briesjes, en van de diepe zee
Maar ik zal op een dag terugkomen en hier komen wonen
Maar ik zal op een dag terugkomen en hier komen wonen
Vaarwel zeemeermin, hoe kan ik je zo veel liefhebben?
Hoe kon je de eigenaresse van mijn gevoelens zijn?
En nu ik met tranen in mijn ogen zit
Kan ik je niet verbergen wat ik voel
Jij vroeg het lot om me te brengen
Rechtdoor naar jouw handen om van me te houden
Hoe kon je me aanbidden zonder me te kennen
En het meest heilige van je leven zijn
Ik ben die jongen, zonder het te willen gaf ik me over
Van die honingkleurige ogen en het kan niet, het kan niet waar zijn
Ik kan niet in de zee leven, dat weet je, dat weet je goed
En ik ben verdrietig maar ik zal je nooit vergeten
En ik ben verdrietig maar ik zal je nooit vergeten
Lairalaira-lararara
Lairalaira-lararara
Lairalaira-lararara
Lairalaira-lararara
Escrita por: José Alfonso "Chiche" Maestre