El Zenzontle Pregunta Por Arlen
Compadre guardabarranco
hermano de viento, de canto y de luz,
decime si en tus andanzas
viste una chavala llamada Arlen Siu.
Yo vide zenzontle amigo
una estrella dulce en el cañaveral
saeta de mil colores
dentro los rumores del pajonal.
Enterró en el hueco de su guitarra
el lucero limpio de su corazón
se fue río arriba pa' la sabana
como un lirio de agua serenito.
Dice Martiniano que en la montaña
revolucionario todo es allí,
que anda clandestina una mariposa
y su responsable es un colibrí,
que anda clandestina una mariposa
y su responsable es un colibrí.
Compadre guardabarranco
a'i usted perdone mi curiosidad
como era la guerrillera
que según sus señas pasó por allá.
Le encuentro zenzontle amigo
que donde la chinita peleó hasta el
Final
nació un manantial quedito
que a cada ratito le viene a cantar.
Enterró en el hueco de su guitarra
el lucero limpio de su corazón
se fue río arriba pa' la sabana
como un lirio de agua serenito.
Dice Martiniano que en la montaña
revolucionario todo es allí,
que anda clandestina una mariposa
y su responsable es un colibrí,
que anda clandestina una mariposa
y su responsable es un colibrí.
De Zenzontle Vraagt Naar Arlen
Compadre, de bewaker van de weg
broeder van de wind, van het zingen en het licht,
vertel me of je tijdens je reizen
een meisje hebt gezien genaamd Arlen Siu.
Ik zag zenzontle, vriend,
een zoete ster in het suikerriet,
met een pijl van duizend kleuren
binnen de geruchten van het riet.
Hij heeft in de holte van zijn gitaar
het heldere licht van zijn hart begraven,
heeft de rivier opwaarts genomen naar de savanne
als een lelie van water, zo sereen.
Martiniano zegt dat in de bergen
de revolutie daar alles is,
dat er een vlinder clandestien rondvliegt
en dat een kolibrie verantwoordelijk is,
dat er een vlinder clandestien rondvliegt
en dat een kolibrie verantwoordelijk is.
Compadre, de bewaker van de weg,
vergeef me mijn nieuwsgierigheid,
hoe was de guerrillero
die volgens jouw aanwijzingen daar voorbij kwam?
Ik vind je, zenzontle, vriend,
dat waar het meisje vocht tot het
einde,
waar een stille bron is geboren
die elke keer weer komt zingen.
Hij heeft in de holte van zijn gitaar
het heldere licht van zijn hart begraven,
heeft de rivier opwaarts genomen naar de savanne
als een lelie van water, zo sereen.
Martiniano zegt dat in de bergen
de revolutie daar alles is,
dat er een vlinder clandestien rondvliegt
en dat een kolibrie verantwoordelijk is,
dat er een vlinder clandestien rondvliegt
en dat een kolibrie verantwoordelijk is.