Ondas do Danúbio
Um rio todo azul
A correr para o mar
Tão belo e sem par
É o Danúbio a cantar
A canção de um amor
Que se foi sem perdão
Nas ondas azuis
Deste mar, solidão
A saudade navega nas águas ao vento a bailar
Tal qual um nauta perdido a chorar
Como se fosse um veleiro ao mar
Sem porto pra ancorar
Golven van de Donau
Een rivier zo blauw
Die naar de zee stroomt
Zo mooi en uniek
Is de Donau die zingt
Het lied van een liefde
Die zonder pardon verdween
In de blauwe golven
Van deze zee, eenzaamheid
De heimwee vaart op het water, dansend in de wind
Net als een verloren zeeman die huilt
Alsof het een zeilschip op zee is
Zonder haven om aan te meren