A suerte y verdad
He vivido intensamente
y estoy en la pendiente
donde los sueños se van.
He aprendido que la suerte
no es del fuerte
y que cualquier esperanza
el tiempo siempre la amansa,
o si no la echa a rodar.
Hoy conozco todo eso...
todo eso y mucho más.
Voy llevando en cada herida
una ilusión ya vencida
que martilla sin piedad.
Se fueron las alegrías
y las tristezas, tan mías,
no importan a nadie más.
Voy queriendo y voy sufriendo
y en carne propia sintiendo
lo triste que es ir viviendo,
viviendo a suerte y verdad.
Yo que vi amainar a muchos
hombres grandes, hombres duchos,
hombres que eran de verdad;
hoy conozco la condena
de una pena
y el temple que se precisa
para ahogar con una risa
lo que dirán los demás.
Hoy conozco todo eso,
todo eso y mucho más.
Op geluk en waarheid
Ik heb intens geleefd
en ik sta op de helling
waar de dromen verdwijnen.
Ik heb geleerd dat geluk
niet voor de sterke is
en dat elke hoop
de tijd altijd tempert,
of anders laat hij het rollen.
Vandaag weet ik dat allemaal...
alles dat en nog veel meer.
Ik draag in elke wond
een illusie die al verloren is
die me genadeloos teistert.
De vreugde is verdwenen
en de verdriet, zo van mij,
maakt voor niemand meer uit.
Ik wil liefhebben en lijden
en in mijn eigen vlees voelen
dit trieste leven,
leven op geluk en waarheid.
Ik die veel heb zien afnemen
van grote mannen, doorgewinterde mannen,
mannen die echt waren;
vandaag ken ik de verdoemenis
van een verdriet
en de kracht die nodig is
dit te verdrinken met een lach
wat anderen zullen zeggen.
Vandaag weet ik dat allemaal,
alles dat en nog veel meer.