395px

Ich klage das Schicksal an

Carmina Burana

Fortune plango vulnera

Fortune plango vulnera
stillantibus ocellis
quod sua michi munera
subtrahit rebellis.
Verum est, quod legitur,
fronte capillata,
sed plerumque sequitur
occasio calvata.

In Fortune solio
sederam elatus,
prosperitatis vario
flora coronatus;
quicquid enim florui
felix et beatus,
nunc a summo corrui
gloria privatus.

Fortune rota volvitur:
descendo minoratus;
alter in altum tollitur;
nimis exaltatus
rex sedet in vertice
caveat ruinam!
nam sub axe legimus
Hecubam reginam.

Ich klage das Schicksal an

Ich klage das Schicksal an
mit tränenfeuchten Augen,
weil es mir die Gaben
entzieht, die es mir gab.
Wahr ist, was geschrieben steht,
mit vollem Haar,
aber oft folgt darauf
Gelegenheit mit kahlem Haupt.

Auf dem Thron des Schicksals
saß ich erhoben,
mit bunten Blüten
in der Krone der Glückseligkeit;
was ich auch erblühte,
glücklich und gesegnet,
jetzt bin ich von der Höhe gefallen,
ohne Ruhm und Ehre.

Das Rad des Schicksals dreht sich:
ich sinke, erniedrigt;
ein anderer wird emporgehoben;
zu hoch erhoben.
Der König sitzt auf der Spitze,
möge er aufpassen vor dem Fall!
Denn unter dem Himmel lesen wir
von Königin Hekuba.

Escrita por: