395px

Oh Fortuna

Carmina Burana

Oh Fortuna

O fortuna
Velut luna
Statu variabilis
Semper crescis
Aut decrescis
Vita detestabilis
Nunc obdurat
Et tunc curat
Ludo mentis aciem
Egestatem
Potestatem
Dissolvit ut glaciem

Sors immanis
Et inanis
Rota tu volubilis
Status malus
Vana salus
Semper dissolubilis
Obumbrata
Et velata
Michi quoque niteris
Nunc per ludum
Dorsum nudum
Fero tui sceleris

Sors salutis
Et virtutis
Michi nunc contraria
Est affectus
Et defectus
Semper in angaria
Hac in hora
Sine mora
Corde pulsum tangite
Quod per sortem
Sternit fortem
Mecum omnes plangite!

Fortune plango vulnera
Stillantibus ocellis
Quod sua michi munera
Subtrahit rebellis
Verum est, quod legitur
Fronte capillata
Sed plerumque sequitur
Occasio calvata

In fortune solio
Sederam elatus
Prosperitatis vario
Flore coronatus
Quicquid enim florui
Felix et beatus
Nunc a summo corrui
Gloria privatus

Fortune rota volvitur
Descendo minoratus
Alter in altum tollitur
Nimis exaltatus
Rex sedet in vertice
Caveat ruinam!
Nam sub axe legimus
Hecubam reginam

Oh Fortuna

O Fortuna
Wie der Mond
Ständig wechselnd
Immer wächst du
Oder schwindest
Das Leben ist verhasst
Jetzt ist es hart
Und dann kümmert es sich
Um den Geist des Spiels
Armut
Macht
Schmilzt wie Eis

Das Schicksal ist gewaltig
Und leer
Du, rollendes Rad
Schlechter Zustand
Eitle Gesundheit
Immer auflösbar
Im Schatten
Und verhüllt
Auch du strahlst für mich
Jetzt durch das Spiel
Nackter Rücken
Trage ich deine Schuld

Das Schicksal der Gesundheit
Und der Tugend
Ist mir jetzt entgegen
Es ist ein Gefühl
Und ein Mangel
Immer in der Zwangsarbeit
In dieser Stunde
Ohne Verzögerung
Berührt das Herz
Was durch das Schicksal
Den Starken niederlegt
Weint mit mir alle!

Ich klage die Wunden des Schicksals
Mit tränenvollen Augen
Weil mir seine Gaben
Der Rebell entzieht
Es ist wahr, was geschrieben steht
Mit vollem Haar
Doch oft folgt
Die Gelegenheit der Glatze

Auf dem Thron des Schicksals
Saß ich erhoben
Mit dem bunten
Blumenkranz des Wohlstands
Was auch immer ich blühte
Glücklich und gesegnet
Jetzt bin ich vom Höchsten gefallen
Ehre ist mir entzogen

Das Rad des Schicksals dreht sich
Ich sinke, erniedrigt
Ein anderer wird in die Höhe gehoben
Zu sehr erhöht
Der König sitzt an der Spitze
Hüte dich vor dem Fall!
Denn unter dem Rad lesen wir
Die Königin Hekuba.

Escrita por: Carl Orff