A Voz
Às vezes há uma voz que se levanta
Mais alta do que o Mundo e do que nós
E faz chover-me os olhos, quando canta
Num pranto que emudece a minha voz
Afunda-me os sentidos e o tempo
Ao ponto mais distante do que sou
E abraça aquele lugar que, tão cinzento,
Se esconde sob a névoa que ficou
E grita-mo no peito quando sente
Chegar a face triste de um amor
Mais alta do que o mundo e do que a gente
A voz já não é voz chama-se dor.
De Stem
Soms is er een stem die zich verheft
Luidruchtiger dan de wereld en dan wij
En laat mijn ogen regenen, als ze zingt
In een verdriet dat mijn stem verstomt
Ze verdrinkt mijn zintuigen en de tijd
Tot het verste punt van wie ik ben
En omarmt die plek die zo grijs is,
Verstopt onder de mist die is gebleven
En ze schreeuwt in mijn borst als ze voelt
De treurige aanblik van een liefde
Luidruchtiger dan de wereld en dan ons
De stem is geen stem, ze heet pijn.
Escrita por: Diogo Clemente, Armando Machado