Andorinha
Andorinha
Que foges do meu beiral
Logo vejo que afinal
Não há primavera em mim
Ó andorinha
Porquê de tanta viagem
Porque não fazes paragem
No meu outono sem fim
Andorinha
Talvez tu tenhas razão
O que refaz o coração
É a memória das flores
Andorinha
Dás-me a ideia que o passado
Não é útil nem amado
Por quem só viaja assim
Ó andorinha
Sabes bem o chegar tarde
E o buscar a eternidade
Tal como ela não tem fim
Andorinha
Talvez tu tenhas razão
O que refaz o coração
É a memória das flores
Andorinha
Talvez tu tenhas razão
O que refaz o coração
É a memória das flores
Zwaluw
Zwaluw
Die wegvliegt van mijn dakrand
Ik zie al snel dat uiteindelijk
Er geen lente in mij is
Oh zwaluw
Waarom zoveel reizen
Waarom stop je niet
In mijn eindeloze herfst
Zwaluw
Misschien heb je gelijk
Wat het hart weer opbouwt
Is de herinnering aan de bloemen
Zwaluw
Je geeft me het idee dat het verleden
Niet nuttig of geliefd is
Voor wie alleen zo reist
Oh zwaluw
Je weet goed hoe laat het is
En het zoeken naar de eeuwigheid
Net zoals zij geen einde heeft
Zwaluw
Misschien heb je gelijk
Wat het hart weer opbouwt
Is de herinnering aan de bloemen
Zwaluw
Misschien heb je gelijk
Wat het hart weer opbouwt
Is de herinnering aan de bloemen