Lágrimas do Céu
Quando eu canto e a chuva cai
Uma nuvem de incerteza
Paira em mim de quando em quando
Cada gota lembra um ai
A rimar com a tristeza
Dos versos que vou cantando
E na doce melodia
De que o fado se reveste
Quando o meu olhar embaça
Vejo a estranha melodia
Da chuva que o vento agreste
Faz murmurar na vidraça
Então dou no meu lamento
Ao fado que me prendeu
Rimas tristes pobrezinhas
Cai a chuva, geme o vento
São as lágrimas do céu
Que fazem brotar as minhas
Tranen van de Hemel
Wanneer ik zing en de regen valt
Een wolk van onzekerheid
Hangt af en toe om mij heen
Elke druppel herinnert aan een zucht
Die rijmt met de verdrietigheid
Van de verzen die ik zing
En in de zoete melodie
Waarin het fado zich hult
Wanneer mijn blik vervaagt
Zie ik de vreemde melodie
Van de regen die de ruige wind
Laat fluisteren op het raam
Dan geef ik mijn geklaag
Aan het fado dat me gevangen houdt
Treurige, arme rijmen
Valt de regen, kreunt de wind
Zijn de tranen van de hemel
Die mijn verdriet doen opborrelen