Pierre
Prologue:
There was once a boy named Pierre
Who only would say, I don't care!
Read his story, my friend, for you'll find
At the end that a suitable
Moral lies there
(Chapter I)
One day his mother said
When Pierre climbed out of bed
-Good morning, darling boy, you are my only joy
Pierre said-I don't care!
-What would you like to eat?
-I don't care!
-Some lovely cream of wheat?
-I don't care!
-Don't sit backwards in your chair
-I don't care!
-Or pour syrup on your hair
-I don't care!
-You are acting like a clown
-I don't care!
-And we have to go to town
-I don't care!
-Don't you want to come, my dear?
-I don't care!
-Would you rather stay right here?
-I don't care!
So his mother left him there
(Chapter II)
His father said-Get off your head
Or I will march you up to bed!
Pierre said-I don't care!
-I would think that you could see--
-I don't care!
-Your head is where your feet should be!
-I don't care!
-If you keep standing upside down--
-I don't care!
-We'll never get to town
-I don't care!
-If only you would say, I care
-I don't care!
-I'd let you fold the folding chair
-I don't care!
So his parents left him there
They didn't take him anywhere
(Chapter III)
Now as the night began to fall
A hungry lion paid a call
He looked Pierre right in the eye
And asked him if he'd like to die
Pierre said-I don't care!
-I can eat you, don't you see?
-I don't care!
-And you will be inside of me
-I don't care!
-Then you will never have to bother--
-I don't care!
-With a mother and a father
-I don't care!
-Is that all you have to say?
-I don't care!
-Then I'll eat you, if I may
-I don't care!
So the lion ate Pierre
(Chapter IV)
Arriving home at six o'clock
His parents had a dreadful shock!
They found the lion sick in bed and cried
-Pierre is surely dead!
They pulled the lion by the hair
They hit him with the folding chair
His mother asked-Where is Pierre?
The lion answered-I don't care!
His father said-Pierre's in there!
(Chapter V)
They rushed the lion into town
The doctor shook him up and down
And when the lion gave a roar
Pierre fell out upon the floor
He rubbed his eyes and scratched his head
And laughed because he wasn't dead
His mother cried and held him tight
His father asked-Are you allright?
Pierre said-I am feeling fine
Please take me home, it's half past nine
The lion said-If you would care
To climb on me, I'll take you there
Then everyone looked at Pierre
Who shouted-Yes, indeed, I care!
The lion took them home to rest
And stayed on as a weekend guest
The moral of Pierre is: CARE!
Pierre
Proloog:
Er was eens een jongen genaamd Pierre
Die altijd zei: het kan me niet schelen!
Lees zijn verhaal, mijn vriend, want je zult ontdekken
Aan het einde ligt er een passende
Moraal te wachten
(Hoofdstuk I)
Op een dag zei zijn moeder
Toen Pierre uit bed klom
-Goeiemorgen, lieve jongen, jij bent mijn enige vreugde
Pierre zei-het kan me niet schelen!
-Wat zou je graag willen eten?
-het kan me niet schelen!
-Wat dacht je van een heerlijke pap?
-het kan me niet schelen!
-Zit niet achterstevoren op je stoel
-het kan me niet schelen!
-Of giet siroop in je haar
-het kan me niet schelen!
-Jij gedraagt je als een clown
-het kan me niet schelen!
-En we moeten naar de stad
-het kan me niet schelen!
-Wil je niet mee, mijn lief?
-het kan me niet schelen!
-Wil je liever hier blijven?
-het kan me niet schelen!
Dus zijn moeder liet hem daar
(Hoofdstuk II)
Zijn vader zei-Kom van je hoofd af
Of ik breng je naar bed!
Pierre zei-het kan me niet schelen!
-Ik zou denken dat je het zou zien--
-het kan me niet schelen!
-Je hoofd is waar je voeten zouden moeten zijn!
-het kan me niet schelen!
-Als je blijft staan op je kop--
-het kan me niet schelen!
-Komen we nooit in de stad
-het kan me niet schelen!
-Als je maar zou zeggen, ik geef om
-het kan me niet schelen!
-Dan zou ik je de opvouwstoel laten vouwen
-het kan me niet schelen!
Dus lieten zijn ouders hem daar
Ze namen hem nergens mee naartoe
(Hoofdstuk III)
Nu de nacht begon te vallen
Betaalde een hongerige leeuw een bezoek
Hij keek Pierre recht in de ogen
En vroeg hem of hij wilde sterven
Pierre zei-het kan me niet schelen!
-Ik kan je opeten, zie je dat niet?
-het kan me niet schelen!
-En jij zult in mij zijn
-het kan me niet schelen!
-Dan hoef je nooit meer te zeuren--
-het kan me niet schelen!
-Met een moeder en een vader
-het kan me niet schelen!
-Is dat alles wat je te zeggen hebt?
-het kan me niet schelen!
-Dan eet ik je, als ik mag
-het kan me niet schelen!
Dus at de leeuw Pierre op
(Hoofdstuk IV)
Thuisgekomen om zes uur
Hadden zijn ouders een vreselijke schok!
Ze vonden de leeuw ziek in bed en schreeuwden
-Pierre is vast dood!
Ze trokken de leeuw aan zijn haar
Ze sloegen hem met de opvouwstoel
Zijn moeder vroeg-Waar is Pierre?
De leeuw antwoordde-het kan me niet schelen!
Zijn vader zei-Pierre is daarbinnen!
(Hoofdstuk V)
Ze haastten de leeuw naar de stad
De dokter schudde hem op en neer
En toen de leeuw een brul gaf
Viel Pierre op de vloer
Hij wreef in zijn ogen en krabde zijn hoofd
En lachte omdat hij niet dood was
Zijn moeder huilde en hield hem stevig vast
Zijn vader vroeg-Ben je in orde?
Pierre zei-Ik voel me prima
Neem me alsjeblieft mee naar huis, het is half tien
De leeuw zei-Als je zou willen geven om
Om op mij te klimmen, breng ik je daar
Toen keek iedereen naar Pierre
Die riep-Ja, zeker, ik geef om!
De leeuw bracht hen naar huis om te rusten
En bleef als een weekendgast
De moraal van Pierre is: GEGEVENS!